Most powstał w latach 1905-1913 wg projektu inżynierów Mieczysława Marszewskiego i Wacława Paszkowskiego, autorem architektury mostu i wiaduktu był zaś Stefan Szyller (twórca bramy Uniwersytetu Warszawskiego i budynków Politechniki Warszawskiej). Trasa mostowa wraz z dojazdami, nie licząc wałów ochronnych, wyniosła 3542 metrów, w tym 506 m długości mostu i wiadukt o długości 700 m[1]. Most o ośmiu przęsłach stalowych, wspartych na kamiennych filarach otwarto 6 stycznia 1914 roku.



W 1915 wycofujące się z Warszawy wojska rosyjskie wysadziły górne części 2 filarów. Ułożony w 1916 prowizoryczny pomost drewniany szybko spłonął. Most odbudowano w latach 1921-26. W tym roku podczas Zamachu Majowego na moście doszło do historycznego spotkania pomiędzy marszałkiem Józefem Piłsudskim a prezydentem Stanisławem Wojciechowskim.



Ponownie most został zniszczony przez Niemców w 1944 - zniszczona została góra 3 filarów, w wyniku czego zapadły się 4 przęsła[1]. Odbudowany według projektu konstrukcyjnego Stanisława Hempla, został oddany do użytku 22 lipca 1946. W 1949 pod kierownictwem inż. Tadeusza Chylińskiego z Instytutu Lotnictwa, przeprowadzono badania tensometryczne naprężeń w konstrukcji przęseł mostu. Niestety po odbudowie most stracił sporo ze swojego charakteru. Przedwojenną ozdobną balustradę zastąpiono prostym "parkanem" stalowym. Nie odbudowano też kilku kamiennych ławek, które stały na filarach mostu. Inna jest też konstrukcja samych przęseł. Szczątki oryginalnych ławek do dzisiaj leżą w wiślanym nurcie i można je zobaczyć przy niskim stanie wody.



Źródło: