Koloruj
 | Polska › woj. mazowieckie › Warszawa › Mokotów › ul. Puławska › Kino Moskwa |
1950 , Kino ''Moskwa” w Warszawie.
|
Na stronie od 2015 lipiec
10 lat 8 miesięcy 27 dni |
 |
kina
|
Jedno z pierwszych kin, otwartych w powojennej Warszawie, powstałe wg projektu z 1948 r. autorstwa Kazimierza Marczewskiego i Stefana Putowskiego. Mieściło się w wolnostojącym gmachu przy ulicy Puławskiej naprzeciw skrzyżowania z ul. Rakowiecką. Jak na swoje czasy posiadało nowocześnie urządzone wnętrza, z aż 1200 miejscami umieszczonymi na dwóch poziomach (parter i balkon). Było jednym z najnowocześniejszych i najelegantszych kin PRL. Początkowo miało nosić nazwę "Wieczór", którą jednak zmieniono na "Moskwa". [1] W latach siedemdziesiątych w ramach Konfrontacji, poza standardowym repertuarem wyświetlano w nim filmy, będące laureatami międzynarodowych festiwali filmowych.
Kino zburzono na początku lat dziewięćdziesiątych i zastąpiono nowoczesnym gmachem Silver Screen. Z dawnego kina zachowały się tylko rzeźby dwóch lwów, wykonanych oryginalnie z szarego piaskowca, które pomalowano na różowo i umieszczono przed wejściem do Silver Screen.
Słynne jest zdjęcie wykonane przez Chrisa Niedenthala w okresie stanu wojennego, przedstawiające transporter opancerzony SKOT stojący na tle reklamy filmu Czas apokalipsy Francisa Forda Coppoli, wiszącej na budynku Kina Moskwa[2]. Zostało zrobione z klatki schodowej kamienicy przy ulicy Rakowieckiej.
Historię kina i wspomnienia jego pracowników oraz rozbiórkę budynku dokumentuje film Moja Moskwa Piotra Morawskiego z 1996.
Źródło:
Warto nadmienić, iż Puławska (obok Alei Jerozolimskich) jest jedną z najdłuższych ulic która znajduje się w granicach administracyjnych Warszawy. Ma długość wynoszącą ponad 12,5 km w Warszawie, kolejne 2 km w Piasecznie. Według danych z 2007 roku przeprowadzonych przez GUS, Puławska jest najwolniejszą ulicą Warszawy.
Ulica Puławska zaczyna się od placu Unii Lubelskiej i kończy się na granicy Warszawy i Piaseczna. Numeracja biegnie przeciwnie do biegu Wisły i zaczyna się od placu placu Unii Lubelskiej, biegnąć dalej w kierunku administracyjnej granicy Warszawy i Piaseczna.
Na całej długości jest dwujezdniowa, z pasem rozdzielającym (ilość pasów ruchu zmienia się od dwóch do czterech). Bardzo ruchliwa, często zakorkowana w godzinach szczytu. Ze względu na długie, proste odcinki często dochodzi do wypadków spowodowanych nadmierną prędkością[1]. Większość skrzyżowań posiada sygnalizację świetlną.
Nazwa pochodzi od miasta Puławy - ulica Puławska była bowiem tzw. "wylotówką" w kierunku Puław i Lublina. W czasach, gdy Puławy nosiły nazwę Nowa Aleksandria, ulica ta nazywała się Nowoaleksandryjska.
Ciekawostki [edytuj]
Jest to jedna z nielicznych ulic Warszawy, której numeracja rośnie niezgodnie ze standardem numeracji czyli przeciwnie do biegu Wisły. Niezgodność jest jednak pozorna ponieważ początek ulicy oddala się od Wisły pod kątem który pozwala uznać ją za prostopadłą w stosunku do dawnego przebiegu rzeki, numeracja jest więc prawidłowa.
6 czerwca 1962 na ulicy Puławskiej 2 (przy placu Unii Lubelskiej) otwarto pierwszy w Warszawie duży sklep samoobsługowy tzw. Supersam, który został zamknięty 10 kwietnia 2006 z powodu korozji konstrukcji. Wcześniej znajdował się tam staw, który zasypano w latach 20. XX wieku. Wtedy ta okolica należała do peryferii miasta. W 1892 utworzono stację kolejki wilanowskiej, a w 1898 - kolejki piaseczyńskiej (grójeckiej).
W czasie okupacji hitlerowskiej nosiła nazwę "Feldherrnallee" ("Aleja Wodzów").
Źródło: