Fabryka obić zgrzebnych została założona w 1860 r. jako "Hähnel.Mänhardt & Comp.". Osiemnaście lat później na Żywieckim Przedmieściu, przy Bleichstraße (dzisiejsza Partyzantów), powstała neorenesansowa trzypiętrowa hala fabryczna. Przed nią zbudowano (także w stylu neorenesansowym) dwie bliźniacze wille właścicieli, Adolfa Mänhardta i Ferdynanda Hähnela. Na przełomie XIX i XX wieku fabryka stała się największym producentem obić zgrzebnych w Austrii dla przemysłu wełnianego oraz wyrobów ze skóry dla przemysłu włókienniczego. W 1905 r. przedłużono halę fabryczną w kierunku północnym, a w 1912 r. - południowym (już bez zachowania stylu). W 1922 r. powstała od strony północno-zachodniej charakterystyczna dobudówka z wieżyczką. Po II wojnie światowej znacjonalizowana fabryka nosiła nazwę "Zakład Artykułów Technicznych i Elementów do Maszyn Włókienniczych "Eltech"". W 1995 r. zakład przestał istnieć. W następnych latach zabytkowe hale fabryczne odrestaurowano i zaadaptowano na centrum meblowe o nazwie Bielskie Centrum Handlowe "Bogmar", wille natomiast na siedziby banków (BZ WBK oraz Fortis Bank).

Ulica Partyzantów na całej swojej długości stanowi część drogi wojewódzkiej nr 942. Ma 3,5 km długości i biegnie południkowo od pl. Żwirki i Wigury w śródmieściu do skrzyżowania z ul. Bystrzańską i ks. Kusia w Mikuszowicach Śląskich, koło hotelu Vienna. Na całej długości ma dwa pasy ruchu w każdą stronę (w rejonie skrzyżowań więcej). Ulica powstała w XVII wieku jako tzw. droga żywiecka, stając się w XIX stuleciu główną arterią komunikacyjną przemysłowego Żywieckiego Przedmieścia. W latach 70. XX wieku w związku z przebijaniem przez miasto trasy przelotowej z Katowic do Szczyrku (na pomysł budowy obwodnic nikt wtedy jeszcze nie wpadł) pierwsze 1,8 km ulicy (do dzisiejszego skrzyżowania z obwodnicą zachodnią) poszerzono do czterech pasów, resztę poprowadzono nowym śladem przy Białej, zastępując równoległą ul. Kustronia i fragment Bystrzańskiej. Poszerzenie "starego" odcinka pociągnęło za sobą znaczne wyburzenia; bezpowrotnie zniszczono wiele zabytkowych budynków i zaburzono ukształtowany przez lata układ przestrzenny. Do dziś popularna jest historyczna nazwa ulicy (sprzed 1935) - Blichowa. Zabudowę Partyzantów do okolic skrzyżowania z ul. Leszczyńską tworzą głównie kamienice oraz architektura poprzemysłowa z XIX i I poł. XX wieku, przy czym po zachodniej stronie zabudowa ta jest wyraźnie przerzedzona (skutki wyburzeń z lat 70.). Na pozostałym odcinku występuje tylko zabudowa luźna, w większości o charakterze nie-mieszkalnym.