Ciąg pięciokondygnacyjnych bloków długości około 320 metrów wybudowanych na terenie zrównanej podczas oblężenia Wrocławia w 1945 roku dzielnicy Gabitz, która tylko częściowo tylko pokrywa się z dzisiejszymi Gajowicami. Środkowy budynek przeciął po przekątnej skrzyżowanie przedwojennych ulic: Gabitz Strasse i Moritz Strasse (Stysia i Lubuskiej), co spowodowało, że stoi on częściowo po parzystej, a częściowo po nieparzystej stronie i jego bramy - obie przypisane do ulicy Stysia - mają numery: 48 we wschodniej części budynku, oraz 53 w jego zachodniej części. Odpowiednio, blok wschodni ma numerację parzystą, a zachodni - nieparzystą. Pomiędzy częścią parzystą a nieparzystą znajduje się prześwit pod budynkiem, a nad nim mieszkania dostępne z galerii. Wskutek takiej lokalizacji przecięty został dawny bieg dawnych Gabitz Strasse i Moritz Strasse i kompletnie zdezorganizowana dotychczasowa "naturalna" numeracja budynków przy tych ulicach, co powoduje dodatkowe kłopoty u osób przyjezdnych, poszukujących tutejszych adresów. Większość dawnej Moritz St. praktycznie przestała istnieć, zaś dawna Gabitz Str. na odcinku bliższym kościołowi Loyoli nazywa się dziś ulicą Stysia, a na odcinku na południe od Zaporoskiej – ulicą Gajowicką, zaś środkowy odcinek Gabitz Str. przestał istnieć, znikając pod zabudową powojenną. Obecnie część środkowego odcinka nosi nazwisko księdza Jana Schneidera.

Prześwit pod środkowycm budynkiem, przewidywany w projekcie jako przejazd, jest zablokowany dodatkowymi podporami i służy jako parking oraz jako łącznik dla pieszych przemieszczających się między południową a północną stroną bloku (czyli między ulicami Grabskieg a Stysia i Lubuską).