W Szczecinku nieopodal jeziora Trzesiecko znajduje się bardzo ciekawy obiekt militarny. Jest to dwukondygnacyjny bunkier starego typu B-Werk wybudowany w latach 1934-1935. Obecnie obiekt jest odrestaurowany przez lokalne stowarzyszenie fortyfikacyjne. Niestety na górnej kondygnacji nie ma już kopuły strzelniczej, jednak zachowała się tu bardzo ciekawa płyta pancerna typu 10P7. W górnej części bunkra zobaczymy pozostałość po pomieszczeniach bojowych, w których były zainstalowane ciężkie karabiny maszynowe, śluzę gazową oraz komorę do odkażania. Ponadto na tej kondygnacji mieści się swoiste muzeum, gdzie wspomniana organizacja pokazuje znalezione wojenne artefakty. A znajdziemy tu różnego rodzaju broń, hełmy elementy żołnierskiego wyposażenia, różnego rodzaju pociski, a nawet części pojazdów. Wchodząc do dolnej kondygnacji, która ongiś znajdowała się pod ziemią, zwiedzimy pomieszczenia odpoczynku załogi, pokój dowódcy, maszynownię, w której był zainstalowany agregat prądotwórczy, pomieszczenie z filtrami powietrza, wentylatorownię, ujęcie wody, kuchnię, magazyny, salę medyczną i sanitariaty. Opisywany schron znajdował się na miejscu żwirowni przez co jest wykopany z ziemi i widzimy go w całości. Dzięki organizacji dbającej o bunkier możemy go zwiedzać. W tym celu należy skontaktować się z centrum informacji turystycznej w Szczecinku. Warto odwiedzić to miejsce by zapoznać się z historią Wału Pomorskiego.

Znajduje się przy szosie w kierunku Barwic, niedaleko od brzegów jeziora Trzesiecko. Schron posiadał silne uzbrojenie. Dodatkowo istniała możliwość zgromadzenia zapasów, które pozwoliłyby na samodzielną obronę aż przez dwa tygodnie. W tej dwukondygnacyjnej budowli mogło stacjonować 45 żołnierzy. Dodatkowo podczas walk kwaterę miał tu dowódca odcinka. Z przodu budowli znajdowała się pancerna kopuła, w której były trzy strzelnice przeznaczone dla ckm-u. Po bokach znajdowały się kazamaty pancerne, które umożliwiały ostrzał na boki. Trudnym zadaniem również było zdobycie bunkra od tyłu. Trzy strzelnice zabezpieczały wejście. Kolejnym utrudnieniem dla napastnika było to, że załoga mogła prowadzić obronę okrężną.
Warunki, w których mieszkali żołnierze nie były złe. W bunkrze znajdowały się wszystkie pomieszczenia/przedmioty potrzebne do życia. W izbach mieszkalnych zamontowano elektryczne grzejniki. W bunkrze oczywiście znalazło się również miejsce dla łazienki, kuchni, magazynu, izby opatrunkowej oraz łączności. Wszystko usytuowane było na dolnym piętrze. Dodatkowe bezpieczeństwo zapewniały dwa wyjścia ewakuacyjne oraz zapadnia w przedsionku w górnej kondygnacji.