Ruiny Łaźni Łabęckich, gdzie sam zakład powstał jeszcze przed wybuchem I wojny światowej. Założycielami i właścicielami byli Józefa i Wacław Łabęccy. Z początku prosperowała tutaj pralnia wraz z farbiarnią. W 1921 r. okazało się jednak, że małżeństwo postanowiło poszerzyć działalność o łaźnię, więc dokonano rozbudowy istniejącego zakładu. W 1928 r. pokaźne na owe czasy przedsiębiorstwo wzbogaciło się o nowoczesną pralnię benzynową, kotłownię oraz bieliźniarkę, a w 1937 r. dobrze funkcjonujący zakład doczekał się kolejnej rozbudowy. W czasie II wojny światowej zakład dalej pozostał w rękach rodziny Łabęckich, gdzie oferował swoje usługi lublinianom. W wyniku nacjonalizacji tuż po wojnie w jego miejscu powstało Państwowe Przedsiębiorstwo Usług Pralniczych „Tęcza”, a do 1994 r. działała tu prężnie pralnia chemiczna. Rok 1994 był ostatnim w działalności słynnej "Tęczy". Od tej pory obiekt stał zamknięty. W kolejnych latach widać było postępujące zniszczenia i dewastację, stopniowo zamieniające się w ruinę. Tak więc ówczesny świetnie prosperujący kompleks ciekawych architektonicznie budynków, pozostający w prywatnych rękach nie doczekał się remontu. Zbadano, że ściana frontowa groziła zawaleniem, więc zdecydowano się na częściową rozbiórkę. Obecnie zakład jest w stanie zaawansowanej ruiny grożącej w każdej chwili zawaleniu.

Źródło ; Eliza S.