Historia odlewni Woźniaków sięga roku 1910, kiedy to powstał zakład „Odlewnia Stali – Woźniak i synowie”. Na początku odlewnia nie posiadała pracowników administracyjnych, a sami Woźniakowie pomagali na produkcji. Zakład nieustannie się rozwijał: do I wojny światowej wykonano około 35.000kg odlewów używając martenowskiego pieca Siemensa o pojemności 2000 kg. W odlewni pracowało ok. 90 osób. Rozwój zakładu przerwał wybuch I wojny światowej, kiedy to Niemcy zarekwirowali maszyny i surowce, a fabryka przejęta przez komendanturę, stała się zapleczem gastronomicznym dla wojska. Po zakończeniu wojny minęło kilka lat, zanim odlewnia odzyskała swą dawną świetność. W czasie powstań śląskich Woźniakowie aktywnie wspomagali powstańców opancerzając ciężarówki („Korfanty” i „Walerus – Woźniak”) biorące udział w walkach. W okresie 20-lecia międzywojennego firma ponownie zaczęła się rozwijać, pracowało w niej ok. 300 osób, właściciele myśleli nawet o produkcji polskiego samochodu. Jednak plany przerwała II wojna światowa i zajęcie zakładu przez Niemców. Woźniakowie, odmawiając wpisu na volkslistę, pozbawili się majątku: w ich willi urządzono policyjne kasyno, a Woźniakowie stali się zwykłymi robotnikami. Po wojnie, w 1948 roku, w wyniku nacjonalizacji stalownia Woźniaków zmieniła właściciela – stała się własnością Skarbu Państwa i po połączeniu z Odlewnią Czechowskiego nosiła nazwę Sosnowieckich Odlewni Staliwa. Dziś odlewnia już nie pracuje – a o jej dawnej świetności świadczą jedynie resztki okazałych kiedyś murów...

www.poznaj.sosnowiec.pl