Moim zdaniem w tle widać garaże przy Gąbińskiej 5a, więc to prawdopodobnie ujęcie z rogu Włościańskiej i Żelazowskiej.

do yani: Ze wspomnianego rogu nie byłoby ich widać. Pomijając drobny fakt, że wówczas nie było Żelazowskiej jako takiej (vide: zdjęcie z zakazem zwałki), a jedynie w wersji "czarna droga", czyli nasyp kolei młocińskiej przez dolinę Rudawki, czy wykopy, które po nim pozostały. Jednak wówczas w kadrze mielibyśmy technikum samochodowe. Natomiast poddałeś mi myśl, że to może być róg Gąbińskiej - wówczas już nieprzelotowej i owszem, kociołbiastej. Pierwszy garaż, ten na środku kadru, został zbudowany dużo później niż pozostałe, stąd mi się nie utrwalił w głowie taki jego widok.
Dziękuję. Zmieniam opis.

do polskup:
Z Gąbińskiej nie ma możliwości zobaczenia tych garaży pod takim kątem. Uważam, że technikum samochodowe jest poza kadrem, lewej strony. Fotografowane raczej długą ogniskowa, a fotografujący stał być może nawet po drugiej stronie Włościańskiej, dlatego nie widać technikum. A ulica Żelazowska była już w latach 70-tych, co można nawet sprawdzić na planach Warszawy, tylko miała nazwę Braci Załuskich, jak po drugiej stronie Włościańskiej.

do yani: Ulica po północnej stronie Włościańskiej, zwana czarną drogą z braku rozpowszechnionej nazwy, była nasypem kolei młocińskiej, tak jak wcześniej ul. Braci Załuskich po jej południowej stronie. Od dzisiejszej Żelazowskiej różniła się dwoma zasadniczymi rzeczami: 1. biegła na nasypie, a nie w wykopie oraz 2. Ulica Żelazowska wówczas już miała za sobą efemeryczny moment istnienia, tylko gdzie indziej. A mianowicie w okolicach bloku Gąbińska 18 - za czy przed - nigdy nie ustaliłem. A może w ogóle zamiast :)
Natomiast wracając do widoku, przygotowałem mapkę z rysunkiem:
Czerwone kreski to kąt widzenia obiektywu, natomiast to, co jest na prawo od żółtej kreski zostało zasłonięte przez krzak z pierwszego planu.
Obiektyw to był, coś mi się wydaje, świeżo kupiony Jupiter 135 mm do zenita :) Stąd zdjęcia testowe w okolicach domu. Jak ktoś ma zacięcie matematyczno-optyczne, może policzyć :P
no i powtórzę: Z okolic Włościańska x Załuskich/Żelazowskiej jest zrobione poniższe zdjęcie. I szkoła zasłania.

do polskup:
Rysunek moim zdaniem bez sensu, bo na zdjęciu widać prawą stronę środkowego, podwójnego rzędu garaży - czyli nie mogło być focone z rogu Włościańskiej i Gąbińskiej. Z obiektywem jak widać miałem rację... :)

do polskup:
Dla jasności - uważam, że ten budynek: , to jest ten widoczny tu na środku zdjęcia: . Z rogu Włościańskiej i Gąbińskiej tak go nie zobaczysz.

do yani: Owszem, jest widoczny, ale nie od szczytu, a z półprofilu, że się tak wyrażę. To ten, gdzie znacznik postawiłem.
A to moja propozycja:

do polskup:
To ostatnie, to też zupełnie nie ten widok...

do polskup:
A może to nie z okolic Żelazowskiej, tylko jeszcze bliżej Słowackiego? Może to co widać, to budowany zjazd ze Słowackiego na trasę AK?
Ale chyba odpada, bo na słupku widać drugą tablicę z nazwą ulicy.

do yani: Myślałem tak od początku, że te garaże to jakieś baraki bliżej Słowackiego, ale jak mi napomknąłeś o garażach na Gabińskiej, to już wszystko jest jasne. Tylko teraz, jak Cię przekonać, jak wykazać, że tak jest :)

do polskup:
Co do tego, co widać na dalszym planie, to chyba jasne? Polemizujemy co do miejsca, które widać na pierwszym planie.

do yani: Oczywiście, czyli może dowód nie wprost poprzez zaprzeczenie: Z rogu Żelazowskiej widać w lewo najwyżej do połowy bloku Ogólna 7. Poza tym Żelazowska nigdy nie była z kocimi łbami. Tory -> Czarna droga -> wykopy -> asfalt. Oraz po3: Nigdy nie rósł tam tak wielki krzaczor/drzewo. Nawet, gdy po prawej (pomiędzy Czarna drogą a Słowackiego) były ogródki działkowe.

do polskup:
To ja w takim razie zapytam: czy na środku zdjęcia widać garaże przy Gąbińskiej 5a, środkowy rząd podwójnych garaży z dwuspadowym dachem?
Tu pośrodku:

do yani: Nie. Na środku widać rząd podwójnych garaży z dwuspadowym dachem stojących w poprzek do reszty:

do polskup:
I wszystko jasne... :))

do yani: Żeby było śmieszniej, ten budynek z garażami powstał znacznie później niż reszta. Dlatego o nim zapomniałem i w widoku ogólnym kompletnie burzył zapamiętany z dzieciństwa obraz.
A teraz, po oglądaniu starych map, zdjęć, rozmowie naszej wszystko do głowy wróciło.

do polskup:
Czyli od początku widziałem nie ten rząd garaży, co trzeba. :)
A swoją drogą, zdjęcia Włościańskiej budzą u mnie sentymentalne wspomnienia z pierwszej połowy lat 90-tych... Bywałem tam za przyczyną osoby Moniki H., może kojarzysz, skoro tam mieszkałeś?

do yani: Niestety, nie kojarzę. Ja bardziej właśnie drugi koniec Gąbińskiej, a Włościańska to już gościnne występy :) A w latach 90. to już rzadko bywałem w domu, "hotel sobie robiłem", jak moja Matka zwykła mówić :)) w '93 się wyprowadziłem, najpierw daleko, potem niedaleko tego osiedla.

do polskup:
Monika H. miała bardzo znanego ojca - Tomasza, przedwcześnie zmarłego.
Ale nieważne, takie tam wspomnienia... :)

do yani: To musiałem znać, bo chodziła do mojej podstawówki. I jak jej ojciec zmarł, to mówiliśmy o tym, jak to dzieciaki. Ale nie kojarzę jej zupełnie.

do polskup:
Ale ten świat mały... Albo raczej Warszawa to mała dziura. :))

do yani: Żeby nie powiedzieć: duża dziura :)

do polskup:
Faktem jest, że dzięki takim fotografiom sprzed lat przenosimy się w czasie i wracają wspomnienia... :)

do yani: Tak. I żal do siebie, że człek uganiał się z aparatem nie za tym, za czym naprawdę warto. Tych wszystkich ludzi, imprez nikt już nie chce widzieć. A pstryki z nudów albo testowe wzbudzają żywe zainteresowanie.
Jak zauważyłeś pewnie odpaliłem skaner :) Jakość nie powala, tempo skanowania tym bardziej, ale chyba nie jest najgorzej. Kiedyś to człowiek robił na tym i wywoływał w tym, co dorwał. A i kolor też wymoczyli w tym, co mieli :)

do polskup:
Też uważam, że kiedyś nie fociłem tego, co potrzeba. Ale kto wtedy myślał, że tamte czasy, to będzie kiedyś prehistoria? I że kiedyś będzie taki portal - fotopolska? ;)

do yani: Wtedy wręcz miało się nadzieję, że te czasy odejdą i nadejdą lepsze. Dlaczego nie fociłem tramwajów, EN57, nysek etc. - bo to mi się kojarzyło z peerelowym rzęchem i syfem. Człowiek zobaczył lepszą brykę to wodził za nią oczami. Ale szybko ta wydmuszka pękła. Okazało się, że to do niczego nie prowadzi. I nie jest ciekawe. Ciekawa jest analiza tamtej rzeczywistości z dzisiejszego punktu widzenia. Ale najbardziej kręci wtedy, kiedy oglądamy własny świat z tamtych lat. Nie Marylę, pancernych i Lady Pank. Nie materiały propagandowe czy jakieś oklepane symbole. Fotografia jest jak kotwica rzucona w otchłań czasu. Potrafi przywołać smak, zapach, emocje. Takie, jakimi były w czasie jej powstawania.
A o FotoPolsce to nikt nie marzył nawet.

do polskup:
Wszystko się zmienia, punkt widzenia zależy od czasów, w których żyjemy...
Kiedyś, za komuny, miałem takie marzenie - wysadzić w powietrze Pałac Kultury. Ale wiele lat później, jak bodajże Radek Sikorski rzucił pomysł aby go rozebrać, to mnie prawie szlag trafił! Przecież jednak PKiN utrwalił się w naszej pamięci jako najpopularniejszy symbol Warszawy, nierozerwalnie związany z wizerunkiem tego Miasta.

do yani: Przyznam, że akurat mnie ten wizerunek to tak średnio leży, ale jak ktoś kiedyś wyliczył, ile to roboty by było z rozbiórką, to pomysł obstawienia manhattanem bardziej do mnie trafiał. I niepostrzeżenie tak się dzieje. Forsa do ludzi bardziej przemawia niż idea, zwłaszcza radziecka :) I nie mówię, że to lepiej. Po prostu Śródmieście jest już dla mnie stracone. I jak kiedyś bywałem tam kilka razy w tygodniu, to obecnie raz na kilka miesięcy. Jak słusznie zauważyłeś, wszystko się zmienia. Ludzkie drogi też. Nic nie trwa wiecznie. Zresztą z wiekiem też się mnóstwo zmienia: postrzeganie i priorytety. I dzięki zdjęciom widać to najwyraźniej.