Miejska Biblioteka Publiczna im. Hieronima Łopacińskiego w Lublinie - powstała formalnie 26 maja 1907 roku. Biblioteką kierowało powołane 25 marca 1907 r. Towarzystwo Biblioteki Publicznej im. H. Łopacińskiego w Lublinie. Sporą część tworzonego wtedy księgozbioru zasiliła zakupiona od sukcesorów Łopacińskiego kolekcja licząca 8 500 dzieł (11 775 tomów). Biblioteka jest publiczną biblioteką miejską i służy zaspokajaniu potrzeb oświatowych, kulturalnych i informacyjnych mieszkańców miasta Lublina oraz realizuje zadania określone w ustawie o bibliotekach. W dniu 26 kwietnia 1908 roku oddano Bibliotekę do użytku publicznego, w wydzierżawionym przez Trybunał Koronny lokalu w gmachu podominikańskim mieszczącym się na Starym Mieście. W 1913 zbiory biblioteczne liczyły już 17 777 dzieł w 28 895 tomach i około 30 tytułów czasopism. W roku 1922 biblioteka otrzymała czteropokojowy lokal w dawnym Trybunale. W 1939 przekazano majątek ruchomy i nieruchomy oraz wszystkie zbiory Towarzystwa Biblioteki na własność Instytutu Lubelskiego. W maju 1939 roku księgozbiór przeniesiono do nowego gmachu, gdzie przechowywany jest do dziś (przy ulicy Narutowicza 4). Biblioteka zajęła wtedy 5-piętrowy magazyn, czytelnię na parterze i dwa niewielkie pokoje na kancelarię. W latach II wojny światowej lokal biblioteki został zdewastowany. Porządkowanie zbiorów trwało do marca 1946. Po wojnie przeprowadzono remont, organizatorem Biblioteki zostało Miasto Lublin. W 1948 roku Bibliotekę im. H.Łopacińskiego połączono z Biblioteką Miejską. Od tej pory nosiła swą dzisiejszą nazwę. W roku 1950 Biblioteka posiadała już 6 wypożyczalni oraz 3 czytelnie: naukowa - przy ul. Narutowicza 4, czasopism - przy filii nr 1 (Kunickiego 61) i czytelnię dla dzieci w Trybunale. W 1955 połączono Wojewódzką Bibliotekę Publiczną, powstałą na przełomie 1950/1951 - z Miejską Biblioteką Publiczną im. H. Łopacińskiego. Nazwę ponownie zmieniono w 1975 roku na Wojewódzka Biblioteka Publiczna im. H. Łopacińskiego w Lublinie. Wraz z dniem z dniem 1 stycznia 2002 r. nastąpił podział Wojewódzkiej i Miejskiej Biblioteki Publicznej im. H. Łopacińskiego w Lublinie na dwie samodzielne instytucje kultury. Od 2002 roku wychodzi Niecodziennik Biblioteczny pismo miejskiej biblioteki. Dyrektorem biblioteki jest Piotr Tokarczuk. Za

/p>

"Milenium pierwszej koronacji królewskiej w Polsce. Dokumenty królewskie ze zbiorów Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej im. Hieronima Łopacińskiego w Lublinie" 

 

Wystawa prezentuje oryginalne, stare i bardzo dobrze zachowane dokumenty królewskie z epoki I Rzeczypospolitej. Prezentowana w pomieszczeniu Galerii Biblioteki - Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej im. Hieronima Łopacińskiego w Lublinie ekspozycja jest jedną z niewielu okazji do zapoznania się z oryginalnymi dokumentami, które zostały wystawione przez kancelarie królewskie w imieniu panujących monarchów, m.in. Władysława Jagiełły, Zygmunta Starego, Stefana Batorego oraz Stanisława Augusta Poniatowskiego.

Wystawa została objęta

Patronatem Narodowym Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Andrzeja Dudy nad obchodami Milenium Koronacji Pierwszych Królów Polski

oraz

Patronatem Honorowym Marszałka Województwa Lubelskiego Jarosława Stawiarskiego.

Ekspozycja jest otwarta do 14 czerwca 2025 r. w godzinach pracy Biblioteki.

Źródło; Eliza S.

W XIII wieku, gdy Lublin nie posiadał jeszcze prawa lokacyjnego, przez osadę na Wzgórzu Staromiejskim przebiegała droga o ważnym znaczeniu handlowym i politycznym. Wspomniany trakt prowadzący do Krakowa przebiegał dzisiejszą ulicą Narutowicza, dlatego już od czasów średniowiecza wzdłuż ulicy powstawały zabudowania miejskie. W XVI wieku fragment traktu krakowskiego na odcinku dzisiejszej ulicy Narutowicza nazywany był ulicą Panny Marii. W 1822 roku, na cześć gen. Zajączka, ulica została przemianowana na Namiestnikowską, a później Namiestnika. Następnie,w 1928 roku nazwę zmieniono na Narutowicza.
Za