Kompleks handlowo-biurowo-usługowy z parkingiem wielopoziomowym oraz Multikinem, wybudowany w centrum Wrocławia. Całkowity koszt inwestycji szacowano na ok. 100 mln EUR. Powierzchnia całkowita Arkad wynosi ok. 100 tys. m². Na całość kompleksu składa się część handlowa - na pow. 30 tys. m² jest 130 sklepów, multipleks, 13-piętrowy biurowiec ok. 9000 m² oraz parking. W budynku znajduje się akwarium na 120 000 litrów wody, w którym wśród różnych ryb pływają m.in. rekiny.



Budowę rozpoczęto 24 maja w 2005, a oddano do eksploatacji 28 kwietnia 2007 (z trzydniowym opóźnieniem w stosunku do planu).



Arkady Wrocławskie w liczbach:

- 3 piętra w części handlowej,

- 13 pięter w części biurowej,

- 7 pięter parkingów - w sumie 1100 miejsc,

- 130 sklepów i restauracji,

- 10 sal kinowych, w tym największa na 550 miejsc (Multikino)

- wysokość biurowej wieży - 55 m

- największa szyba akwarium waży 5 ton

- maksymalna szybkość dźwigu osobowego (Eurolift Schindler) - 1,7 m/s, największa wysokość szybów windowych (biurowiec) - 65 m



Źródło:

Autorzy: Licencja: CC-BY-SA 3.0

Droga prowadząca do wsi Kleinburg była naturalnym przedłużeniem ul. Świdnickiej. Jeszcze przed włączeniem tego rejonu do miasta był on gęsto zaludniony, a żyzne ziemie zasiedlali głównie ogrodnicy. Pierwsze domy podmiejskie i wille zaczęły powstawać ok. 1850 r. w północnym odcinku ulicy. Po włączeniu w 1866 r. w granice miasta Nowej Wsi, zmieniono ulicy nazwę z Kleinburger Chaussee na Kleinburgerstr. Trzeba zaznaczyć, że wtedy jeszcze ulica kończyła się na wysokości obecnej ulicy Hallera. Po parcelacji na początku lat 70. XIX w. kolonii willowej na Borku rozpoczęła się realizacja planu urbanistycznego dla Przedmieścia Południowego. Zgodnie z nim droga miała się przerodzić w szeroką, reprezentacyjną ulicę o szerokości 27 m. Wkrótce potem ponownie zmieniono nazwę, tym razem na Kaiser-Wilhelm-Str. Od tego momentu Przedmieście Świdnickie stało się najpiękniejszym rejonem Wrocławia. Powstawały wytworne wille najbogatszych mieszkańców Breslau oraz bogate kamienice z mieszkaniami o powierzchni 300 mkw. Kolejną ważną datą w historii ulicy był rok 1897 r. W tym roku przedłużono ulicę dalej na południe, aż do ul. Krzyckiej i powstałego w 1890 r. nasypu obwodowej kolei towarowej. W latach 30. XX w. przebudowano torowisko, przenosząc je na środkowy pas zieleni rozdzielający obie jezdnie. Ostatniej przed wojną zmiany nazwy dokonano 20 IV 1938 r., kiedy to na cześć bojówek hitlerowskich nazwano ulicę Strasse der SA.

W 1945 r. podobnie jak reszta Przedmieścia Południowego zabudowa ulicy w większości została zniszczona. Łatwiej wymienić budynki, które ocalały niż te zburzono. Od tego samego roku obowiązuje obecna nazwa – Powstańców Śląskich. Przez ostatnie 40 lat skutecznie oszpeca się tą piękną niegdyś ulicę blokami z wielkiej płyty, transatlantykami itp.