Tramwaj Moderus MF 17AC [ #2701-2726 ] jest  bardzo daleko idącą modernizacją tramwaju Protram 205WrAs, która polegała na przeszczepieniu niektórych części z oryginalnych wagonów do całkowicie nowego nadwozia, bliźniaczego z tramwajami Moderus Beta. W praktyce więc jest to w większości nowy tramwaj, który otrzymuje całkowicie nowy szkielet, podwozie i wnętrze. Części pochodzące z Protrama 205WrAs to głównie wózki i niektóre podzespoły napędu. Pierwszym takim wagonem, który został poddany takiemu zabiegowi, był wóz o numerze #2707, który został dość mocno uszkodzony wskutek pożaru. Niektóre elementy z tego wagonu zostały użyte w nowym tramwaju - Moderusie MF17AC o numerze #2707, który na pamiątkę tych wydarzeń otrzymał pseudonim "Feniks". W latach 2020 - 2021 zmodernizowano w ten sposób wszystkie oryginalne Protramy 205WrAs. Pojazdy te są wyposażone w identyczne udogodnienia zarówno jak i dla motorniczego, jak i dla pasażera - nie zabrakło całopojazdowej klimatyzacji czy ładowarek USB.

Pierwszy tramwaj konny we Wrocławiu wyjechał na trasę w lipcu 1877 r., natomiast pierwszą linię elektryczną uruchomiono w czerwcu lub lipcu 1893 r.

Pierwszy zapis o tej ulicy pochodzi z ok. 1370 r. kiedy to prowadziła do znajdującej się w końcowym jej odcinku szubienicy. Od tego urządzenia (najstarszego we Wrocławiu) nazywano tę ulicę Galgengasse - ul. Szubieniczną. Przez krótki czas nazywano ją także ul. Klasztorną od największej i najstarszej budowli czyli klasztoru Bonifratrów z pocz. XVIII w. rozbudowywanego w 1864 i 1895. W 1842 r. po likwidacji szubienicy zmieniono nazwę na Brüderstr., która przetrwała do 1945 r. W trakcie budowy Kolei Górnośląskiej ulica została nieznacznie skrócona lecz już w 1870 r. ponownie połączono ją z ul. Hubską tworząc przejazd pod torowiskiem. W drugiej połowie XIX w. powstała większość kamienic oraz zbudowano, a następnie na pocz. XX w. rozbudowano dworzec towarowy między linią kolejową i ul. Kościuszki - Güterbahnhof Breslau-Ost. W latach 1930-31 w jego pobliżu pod nr 46 wzniesiona została stacja transformatorowa autorstwa samego Richarda Konwiarza (autora proj. m.in. Stadionu Olimpijskiego, bunkra na pl. Strzegomskim i współautora proj. Hali Ludowej).

W 1945 r. ucierpiały kamienice nr 14, kamienice po zachodniej stronie od ul. Traugutta do narożnika z ul. Worcella, południowo-zachodni narożnik z ul. Komuny Paryskiej. oraz kamienice przy skrzyżowaniu z ul. Kościuszki. W latach 1993-94 pod nr 40-44 róg ul. Kościuszki wzniesiono blok będący początkiem planowanego ośmiobocznego placu. Pod koniec lat 90. uzupełniono zabudowę pod nr 14, jednak nie zawsze ulica była świadkiem pozytywnych działań. Początek XXI w. przyniósł największe od czasu wojny wyburzenia budynków. Najpierw rozebrano częściowo zawalone kamienice na północno-zachodnim rogu z ul. Worcella, a następnie w 2002 r. znikły z powierzchni ziemi kamienice z zachodniej strony ulicy od ul. Worcella do ul. Kościuszki oraz kamienica nr 67. Głównym powodem było planowane poszerzenie ulicy. Obecnie ulica nosi imię gen. Kazimierza Pułaskiego (1747-1779), uczestnika konfederacji barskiej, dowódcy legionu walczącego o niepodległość Stanów Zjednoczonych.