Rampa, na której wyładowywano transporty ludzi i przeprowadzano selekcje. Rampa powstała wiosną (maj) 1944 i miała długość około 750 m. Od maja do grudnia 1944 roku deportowano tutaj około 500 tyś. osób, głównie żydów (Węgierskich) deportowanych na zagładę. Rampa ta zastąpiła tzw. "Judenrampe" używaną od wiosny 1942, do wiosny 1944 roku. Trzy tory pozwalały Niemcom na osiągnięcie maksymalnej rentowności tej rampy. Po uzgodnieniach Eichmanna z koleją, rampa mogła przyjąć 4 dostawy dziennie po 3000 Węgierskich żydów. Między 15 maja, a początkiem lipca 1944 roku do Birkenau przybyło 435 tyś. Węgierskich żydów. W ciągu 7 tygodni liczba deportowanych żydów zrównała się z liczbą osób przybywających na "Judenrampe" w ciągu dwóch lat. Żydów poddawano natychmiastowej selekcji.. Wybudował ją Centralny Zarząd Budowlany. Bocznica mieści się przy głównej drodze obozowej. Wewnątrz obozu bocznica posiadała 3 tory. Długość około 1 km.

Teoretycznie jako obóz dla jeńców. Plan wstępny jego budowy i zagospodarowania powstał i został zaakceptowany w październiku 1941 roku. Obszar zbliżony do prostokąta o długości boków 720 i 1130 m. Zaplanowano budowę 174 murowanych baraków dla więźniów. Najintensywniejsze prace budowy obozu przypadły na miesiące pomiędzy marcem 1941 i lutym 1942 roku. Zginęło wtedy przy budowie obozu wiele tysięcy Polaków i jeńców radzieckich. Plany zagospodarowania obozu zmieniały się kilkukrotnie. W swojej maksymalnej pojemności liczony był na nawet 200 tysięcy jeńców.Tak naprawdę nigdy do końca obóz nie został skończony, planowanego trzeciego etapu rozbudowy nigdy nie dokończono. Ilość osób które straciły tam życie szacowana jest na liczbę ponad 1.5 mln ofiar.

Dokładniejsze opisy przy poszczególnych obiektach.