B r z e z i n k a - wieś położona pomiędzy rzeką Wisłą, Oświęcimiem a wsiami Babice i Pławy. Wzmiankowana w XIII wieku; składała się z dwóch części: tzw. „Przydworza” i „Skotnicy” zamieszkiwanej głównie przez chłopów pańszczyźnianych pobliskiego dworu i folwarku zwanego „Czernichów”, jak również przez ludność trudniącą się wypalaniem węgla drzewnego w lasach oraz wytapianiem smoły z drzewa sosnowego. Nazwa Brzezinki wywodzi się od lasku brzozowego, rosnącego w miejscu, gdzie wybudowano dwór. Godłem Brzezinki był wizerunek dwóch brzóz. Po pierwszym rozbiorze Polski wieś przeszła pod władanie Cesarstwa Austriackiego. Po powstaniu chłopskim Greli zniesiono pańszczyznę, a dwór w Brzezince kupił Żyd o nazwisku Landau. W rozwoju gospodarczym obu miejscowości, na przełomie XIX i XX wieku, poważną rolę odegrała kolej, której trzy linie krzyżowały się w Brzezince i na Zasolu - lewobrzeżnej części Oświęcimia: Kolej Północna Cesarza Ferdynanda (Dziedzice-Trzebinia), Kolej Pruska (Wrocław-Mysłowice) i Kolej Państwowa Karola Ludwika (Oświęcim-Kraków). Przyspieszyło to rozwój przemysłu (w tym czasie powstały m.in.: Walcownia Cynku, Fabryka Papy i Asfaltu Józefa Nathansona, Fabryka Papy Dachowej Landana i Wolfa, Fabryka Przetworów Chemicznych „Union” Leona Schónkera, Pierwsze Galicyjskie Towarzystwo Akcyjne Fabrykacji Śrub, Nitów i Muterek) i przyczyniło się do zagospodarowania Zasola,gdzie zbudowano Osadę Barakową. W lewobrzeżnej dzielnicy Oświęcimia, na Zasolu, pomiędzy rzeką Solą a pobliską wsią Brzezinka, wzniesiono w początkach XX wieku nowoczesny, zespół zabudowy mieszkaniowej zwany: „Osadą Barakową”, „Nowym Miastem” lub „Oświęcimiem III” .Budowę „Osady”rozpoczęły wiosną 1916 roku firmy Heler-Wassenberg „Bau und Reconstructions Gesellschaft” z Wiednia i Krakowskie Stowarzyszenie Budowniczych kierowane przez Hipolita Śliwińskiego. W roku 1919, prace wstrzymano, a władze centralne podjęły decyzję o przekazaniu jej Sekcji Opieki Ministerstwa Spraw Wojskowych. W tym
samym roku, po upadku pierwszego powstania śląskiego, zakwaterowano tu 1100 uchodźcow, a w rok poźniej - 4 tysiące cieszyniakow, uchodźcow ze Śląska Cieszyńskiego.
W 1925 roku utworzono w Oświęcimiu garnizon kombinowany lokalizując go w kompleksie budynków położonych niedaleko gościńca rządowego Oświęcim-Rajsko. Koszarowali w nim
żołnierze baonu artylerii lekkiej bielskiego 21. pułku artylerii, 73 pułku piechoty z Katowic, 6. Dywizjonu Artylerii Konnej z Krakowa oraz Ośrodka Zapasowego 23. Dywizji Piechoty, a bezpośrednio przed wybuchem wojny, a w budynkach po ewakuowanym Zakładzie Polskiego Monopolu Tytoniowego - żołnierze 5. Dywizjonu Artylerii Konnej.
Dnia 3 września 1939 roku do Oświęcimia wkroczył hitlerowski Wehrmacht, rozpoczynając
wojskową okupacją miasta. W październiku tego roku włączono Oświęcim do Rzeszy Niemieckiej pod nazwą „Auschwitz” jako część powiatu „Kreis Bielitz O/S” w ramach nowo utworzonej rejencji katowickiej („Regierungs-Bezirk Kattowitz”).
W pierwszych miesiącach 1940 roku specjalne komisje SS przeprowadziły kilka inspekcji
Oświęcimia pod kątem zbadania możliwości urządzenia tu obozu koncentracyjnego. W wyniku dokonanych oględzin ustalono, że najodpowiedniejszym dla tego celu miejscem będą obiekty dawnej „Osady Barakowej” - koszar Wojsk Polskich. W krótkim czasie Wehrmacht przekazał władzom SS oświęcimskie koszary. W dniu 27 kwietnia 1940 roku Reiehsfuhrer SS Heinrich Himmler wydał rozkaz założenia w Oświęcimiu obozu koncentracyjnego i rozbudowania go siłami więźniow/źr.Wybrane zagadnienia z historii oświęcimia i brzezinki,m.rawecki,zeszyty naukowe Politechniki Śląskiej
więcej  |
proszę czekać...
Brzezinka - Ruiny ,, ziemniaczarek” i ,, kwaszarni”, Ruiny ,, ziemniaczarek” i ,, kwaszarni” - stan zachowania w lecie 2022 r. Widoczne oryginalne, spalone belki dachowe. 2022 - Andrzej G - 2023-03-26 14:45 |
