Kaplica barokowa, zbudowana po 1661 roku, na planie zbliżonym do kwadratu, z fundacji podchorążego bydgoskiego Marcina Umińskiego. Zewnętrzne ściany podzielone podwójnymi uproszczonymi, zdwojonymi, wysmukłymi pilastrami. Szczyt frontowy dzielony czterema zdwojonymi pilasterkami, ujęty spływami wolutowymi, zwieńczony przerywanym przyczółkiem o lekko wklęsłych gzymsach, ze sterczyną pośrodku. Dach siodłowy, z wieloboczną połacią od południowego-zachodu, kryty dachówką. Na dachu baniasta, ośmiokątna wieżyczka z latarnią, podbita blachą miedzianą. Wnętrze nakryte dzielonym gurtami sklepieniem kolebkowym z lunetami. Ściany podzielone zdwojonymi pilastrami w typie jońskim, dźwigającymi uproszczone belkowanie z profilowanym gzymsem, ponad którym okna są zamknięte odcinkowo. Wyposażenie: ołtarz barokowy, z początku XVIII wieku, z rzeźbami dwóch aniołków i zamalowanym kartuszem herbowym w przyczółku. W polu środkowym nastawy ołtarza Ostatnia Wieczerza, w zwieńczeniu aniołki adorujące Najświetszy Sakrament. Ambona przenośna, konfesjonał, ława i szafka z XVIII wieku.