Ale zdjęcie!!!

Takie lata (1893) - ciekawe, jak sobie wówczas radzono z psuciem się mięsa w lecie...
Być może sama konstrukcja powodowała, że tam gorąco tak nie było - widzę grube mury, małe w nich okienka, to sprzyja chłodowi wewnątrz, oczywiście daleko do chłodni, jakie mamy dziś.
Gdzieś czytałem, że w dawnych rzeźniach kopano studnie (w budynkach), a że były w głębokich piwnicach, to woda w nich była niemal lodowata, może tak chłodzono wówczas mięso?
Oprócz tego pewnie stosowano sól do konserwacji mięsa, to też był środek przeciw psuciu się mięsa w upale. Coś jeszcze?
Z rzeźnickim pozdrowieniem ;)) ;))

PS - ciekawe, do czego służyły te fragmenty drewniane budynku, wystawione nad wodą? Suszarnie? Wędzarnie?

PS2 - w latach 70 widziałem w domu wuja we Wrocławiu starą lodówkę, do której co jakiś czas trzeba było wkładać do górnej szuflady lód, bo się ..... ulatniał ;) (jako cięższy od powietrza opadał na dno lodówki chłodząc produkty tam będące) Otóż był to "suchy lód" czyli zestalony dwutlenek węgla.
Sama lodówka, niemal identyczna jak u wuja - zdjęcie niżej:


Taki suchy lód wrzucony do wody sublimował, czyli cwaniaczek omijał fazę ciekłą, przechodząc od razu do fazy gazowej ;) ;)

do Stenek: Też myślałem o soli i faktycznie ciekawe jest to w jaki sposób radzono sobie z psuciem mięsa. Wędzenie? ... albo od razu z rzeźni do sklepu - rzeźnik pewnie był w każdej nieco większej miejscowości.

do Neo[EZN]: Pewnie tak, ale to oznaczało, że jatka musiała rąbać mięcho co dzień, gdyż zapasów się nie dało na dłużej przechować, szczególnie w lecie ....