|
starsze nowsze oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 0 głosów | średnia głosów: 0
29 września 2024 , Ul. Krakowskie Przedmieście 24. Wejście do restauracji. Widoczne stare tabliczki adresowe.Skomentuj zdjęcie |
Dodane: 1 listopada 2025, godz. 13:39:46 Autor zdjęcia: da signa Rozmiar: 1970px x 3008px Aparat: NIKON D3200 1 / 80sƒ / 8ISO 40034mm
0 pobrań 40 odsłon 0 średnia ocen Poprzednie i następne zdjęcia da signa Obiekty widoczne na zdjęciu Krakowskie Przedmieście 24 więcej zdjęć (17) Zbudowano: 1907 Zabudowa na działce przy ulicy Krakowskie Przedmieście 24 powstała zapewne przed 1681 rokiem – z tego właśnie okresu pochodzi pierwsza wzmianka o znajdującej się na niej kamienicy. Ówczesny właściciel, Paweł Jarocki, sprzedał ją Wojciechowi Włodzickiemu. W 1690 roku nieruchomość, należąca już do Wojciecha Opolskiego, została gruntownie rozbudowana, jednak zakres prowadzonych prac nie jest znany. W dokumentach z 1749 roku odnotowano, że należała wówczas do Ant. Sadowskiego i była budynkiem starym i zniszczonym. Kolejnymi właścicielami byli Wańczykowie (od 1777), Wolińscy (od 1780), Pyć (od 1783), następnie Niewiński, Kwiatkowski, Dietz i jego dzieci, oraz Wostrykow; przez ten okres zabudowa parceli nie zmieniała się. Dopiero Raman Błaszczykiewicz, który nieruchomość kupił w 1846 roku, nadbudował drugie piętro kamienicy i oficyny, a także wzniósł murowaną kloakę i komórki. W 1907 roku z inicjatywy nowych nabywców, Stefana i Zofii Radzikowskich, nadano nowy wystrój elewacji, co zostało uwiecznione datą 1907 w kartuszu znajdującym się w szczycie. Kolejnymi właścicielami byli W. Jasiński (od 1920), Towarzystwo Akcyjne BZP (od 1921) oraz Antoni i Stefania Kucharzewscy. Ci ostatni sprzedali 1/4 nieruchomości Sylwestrowi Ulmańskiemu w 1939 roku. Po śmierci Kucharzewskich i Ulmańskiego właścicielami zostali ich spadkobiercy. Pierwszy duży remont kamienica przeszła po II wojnie światowej w 1954 roku. Wtedy położono nowe tynki na elewacjach oraz zmieniono pokrycie dachowe. Kolejny remont nieruchomości przeprowadzono w połowie lat 60. XX wieku, wówczas rozebrano piece kaflowe, usunięto dębowe parkiety, które zastąpiono podłogami deskowymi na legarach. W 1971 roku wpisano kamienicę do rejestru zabytków. W 1975 roku ponownie pomalowano elewację. W 1992 roku przeprowadzono gruntowny remont obiektu, połączony ze zmianą funkcji – przekształcono witryny wystawowe, zmieniono układ wnętrz na zapleczu, położono płytki ceramiczne na podłogach parteru oraz przemalowano dolną część elewacji. W latach 2001–2002 rozpoczęto wymianę stolarki okiennej na górnych kondygnacjach kamienicy/źr. ul. Krakowskie Przedmieście więcej zdjęć (1387) Główna ulica Lublina, częściowo zamknięta dla ruchu kołowego i przekształcona w deptak (na odcinku od ulicy Kapucyńskiej do Placu Władysława Łokietka). Przez długi czas najważniejszy trakt komunikacyjny miasta, część drogi biegnącej z Krakowa przez Lublin na wschód. Od początku pełniła też istotną funkcję handlowo-usługową – tu mieściły się też siedziby najważniejszych urzędów i instytucji miasta. Ulicę Krakowskie Przedmieście otwiera Plac Władysława Łokietka, przy którym usytuowana jest Brama Krakowska (otwierająca drogę do Starego Miasta) i budynek Nowego Ratusza. Fragment biegnący do Placu Litewskiego prawie w całości kształtował się w pierwszej połowie XIX wieku. Jego cechą charakterystyczną jest niewielka szerokość traktu i silna zwartość zabudowy ulicy. To właśnie ta część pod koniec XX wieku została zamknięta dla ruchu kołowego i przebudowana na deptak. Kolejny, młodszy fragment Krakowskiego Przedmieścia (kształtowany na przełomie XIX i XX wieku), otwiera duży plac z fontanną i pomnikiem Unii Lubelskiej z jednej strony (Plac Litewski) i skwer przy centrum handlowym – z drugiej (przy skrzyżowaniu z ul. Kapucyńską). Dalej trakt jest szerszy i biegnie w kierunku skrzyżowania z ulicą Lipową i Alejami Racławickimi. Jednym z najważniejszych wydarzeń dla życia Lublina była przebudowa Krakowskiego Przedmieście w połowie lat 90. XX wieku. Wtedy to odcinek od Placu Władysława Łokietka do Placu Litewskiego stał się miejskim deptakiem. Kursujące tędy do tej pory główne linie trolejbusowe zostały przeniesione poza centrum miasta, a ta część ulicy zaczęła przeżywać silny i dynamiczny rozwój - powstawały tu liczne punkty usługowe, ekskluzywne sklepy, restauracje i bary. Źródło: wikipedia ( ) |