Kolorujstarsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 1 głos | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. mazowieckie › Warszawa › Śródm. Południowe › pl. Konstytucji |
1952 , Nocna pocztówka placu Konstytucji wydana przez "Kraj" w 1952 r.
Skomentuj zdjęcie
|
Na stronie od 2021 marzec
5 lat 0 miesięcy 17 dni |
Dodane: 2 stycznia 2026, godz. 9:54:45
Źródło: Aukcje internetowe
Autor: Władysław Piotrowski ... więcej (88)
Rozmiar: 872px x 584px
0 pobrań 91 odsłon 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia verbensis
Obiekty widoczne na zdjęciu
pl. Konstytucji
więcej zdjęć (533)
Plac znajduje się w osi ulicy Marszałkowskiej. Zbiegają się tutaj ulice:
Koszykowa;
Marszałkowska;
Piękna;
Śniadeckich;
Waryńskiego.
Spośród łącznie 7 ciągów komunikacyjnych jakie zbiegają się na placu, dwa są jednokierunkowe i wyprowadzają ruch z placu (ulice: Śniadeckich i Koszykowa w kierunku wschodnim), zaś jeden (ulica Marszałkowska od strony południowej) tylko go wprowadza.
Na placu istnieją trzy rozległe obszary niezwiązane bezpośrednio z ruchem kołowym. Te po zachodniej i wschodniej części stanowią wolną przestrzeń, wykorzystywaną (zwłaszcza strona zachodnia) na potrzeby zgromadzeń publicznych. Obszar w środkowej części placu wykorzystywany jest jako parking Plac Konstytucji powstał w pierwszych latach powojennych jako główny element wielkiego, socrealistycznego założenia urbanistycznego - Marszałkowskiej Dzielnicy Mieszkaniowej. Plac wytyczono w osi ulicy Marszałkowskiej, w miejscu istniejącej ścisłej zabudowy miejskiej. Mimo zniszczeń wojennych musiano na potrzeby placu wyburzyć znaczną liczbę kamienic.
Z powodu powstania placu znaczemu przeobrażeniu uległ caly układ urbanistyczny tego rejonu miasta. Przekształcono i przerwano ciągi ulic: Koszykowej i Pięknej. Ponadto z placu wyprowadzono nową ulicę Waryńskiego, która miała częściowo przejąć ruch samochodowy z jednokierunkowej na południowym odcinku ulicy Marszałkowskiej.
Plac Konstytucji był wraz z Pałacem Kultury i Nauki sztandarową inwestycją Warszawy okresu realizmu socjalistycznego 1949-1956. Swą nazwę otrzymał w celu upamiętnienia stalinowskiej ustawy zasadniczej oficjalnie uchwalonej 22 lipca 1952. Plac otwarto tego samego dnia, chociaż pierwsi lokatorzy otrzymali klucze do niektórych bloków już 21 lipca 1951.
Jest to jedyny - wśród warszawskich wielkich placów - obiekt wybudowany w jednorodnym stylu.
Plac miał być punktem docelowym pochodów pierwszomajowych kroczących szeroką Marszałkowską.
Pierwotnie na placu planowano fontannę.
Blok 6F - południowa ściana placu (Hotel MDM) - ma tak przygotowane fundamenty, że można go podwyższyć o kilka pięter. Budynek ten miał być dominantą placu, wieżowcem zasłaniającym wieże Kościoła Najświętszego Zbawiciela w Warszawie.
Źródło:
Koszykowa;
Marszałkowska;
Piękna;
Śniadeckich;
Waryńskiego.
Spośród łącznie 7 ciągów komunikacyjnych jakie zbiegają się na placu, dwa są jednokierunkowe i wyprowadzają ruch z placu (ulice: Śniadeckich i Koszykowa w kierunku wschodnim), zaś jeden (ulica Marszałkowska od strony południowej) tylko go wprowadza.
Na placu istnieją trzy rozległe obszary niezwiązane bezpośrednio z ruchem kołowym. Te po zachodniej i wschodniej części stanowią wolną przestrzeń, wykorzystywaną (zwłaszcza strona zachodnia) na potrzeby zgromadzeń publicznych. Obszar w środkowej części placu wykorzystywany jest jako parking Plac Konstytucji powstał w pierwszych latach powojennych jako główny element wielkiego, socrealistycznego założenia urbanistycznego - Marszałkowskiej Dzielnicy Mieszkaniowej. Plac wytyczono w osi ulicy Marszałkowskiej, w miejscu istniejącej ścisłej zabudowy miejskiej. Mimo zniszczeń wojennych musiano na potrzeby placu wyburzyć znaczną liczbę kamienic.
Z powodu powstania placu znaczemu przeobrażeniu uległ caly układ urbanistyczny tego rejonu miasta. Przekształcono i przerwano ciągi ulic: Koszykowej i Pięknej. Ponadto z placu wyprowadzono nową ulicę Waryńskiego, która miała częściowo przejąć ruch samochodowy z jednokierunkowej na południowym odcinku ulicy Marszałkowskiej.
Plac Konstytucji był wraz z Pałacem Kultury i Nauki sztandarową inwestycją Warszawy okresu realizmu socjalistycznego 1949-1956. Swą nazwę otrzymał w celu upamiętnienia stalinowskiej ustawy zasadniczej oficjalnie uchwalonej 22 lipca 1952. Plac otwarto tego samego dnia, chociaż pierwsi lokatorzy otrzymali klucze do niektórych bloków już 21 lipca 1951.
Jest to jedyny - wśród warszawskich wielkich placów - obiekt wybudowany w jednorodnym stylu.
Plac miał być punktem docelowym pochodów pierwszomajowych kroczących szeroką Marszałkowską.
Pierwotnie na placu planowano fontannę.
Blok 6F - południowa ściana placu (Hotel MDM) - ma tak przygotowane fundamenty, że można go podwyższyć o kilka pięter. Budynek ten miał być dominantą placu, wieżowcem zasłaniającym wieże Kościoła Najświętszego Zbawiciela w Warszawie.
Źródło: