starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 12 głosy | średnia głosów: 6

Polska woj. śląskie powiat cieszyński Cieszyn Śródmieście ul. Głęboka Muzeum Drukarstwa

1982 , Fragment elewacji kamienicy przy Głęboka 50, obecnie siedziba Muzeum Drukarstwa.

Skomentuj zdjęcie
vetinari
Na stronie od 2014 czerwiec
11 lat 10 miesięcy 8 dni
Dodane: 3 stycznia 2026, godz. 9:17:16
Rozmiar: 2070px x 2902px
0 pobrań
342 odsłony
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia vetinari
Obiekty widoczne na zdjęciu
muzea
Muzeum Drukarstwa
więcej zdjęć (17)
Dawniej: Kamienica Schindlerów
Muzeum Drukarstwa w Cieszynie powstało w roku 1996 w celu zachowania dóbr kulturowych i materialnych cieszyńskiego drukarstwa. Muzeum założył i prowadzi długoletni pracownik Cieszyńskiej Drukarni Wydawniczej Karol Franek.
strona www -
Od 1882 r. - dostawca arcyksiążęcy piwa flaszowego - Jose Schindler. Wcześniejszy właściciel Theodor Dietrich.
54/220
ul. Głęboka
więcej zdjęć (1296)
Dawniej: Kronprinzessin Stephaniestr. + Erzherzog Karlstr., Legionów, Armii Czerwonej
Główna arteria starego Cieszyna, prowadzi od Góry Zamkowej do Rynku, niegdyś najważniejszy trakt handlowy miasta. Pierwotnie zabudowana domami podcieniowymi połączonymi systemem tarasów i schodów, ucierpiała podczas pożaru w 1789 r. - zachowało się kilka kamienic podcieniowych z przełomu XVIII i XIX w. W XIX i XX w. zabudowana kamienicami mieszczańskimi w stylu historycznym i eklektycznym.
Głęboka to nazwa-bumerang. Jakby nie nazywano ulicy, to wracano do starej nazwy. A była to kiedyś ulica Arcyksiężniczki Stefanii, synowej cesarza Franciszka Józefa. W czasie I wojny światowej nazywana była Karl Franz Josef-Strasse. W 1920 roku wrócono do Głębokiej, ale czternaście lat później uznano, że będzie się nazywać ulicą Legionów. W czasie II wojny światowej niemieccy okupanci - o dziwo - wrócili do tradycyjnej nazwy (w wersji Tiefe Gasse). Komuniści nie darowali Głębokiej i nazwali ją Armii Czerwonej. W 1990 roku wrócono do historycznej nazwy. W 1881 zmieniono nazwę na Kronprinzessin Stephaniestrasse, po czym wywieszono tablice uliczne wyłącznie w języku niemieckim tak jak wcześniej postąpiono na rynku. Również w tym samym roku rada miejska uchwaliła zdjąć resztę dwujęzycznych tablic i zastąpić je wyłącznie niemieckojęzycznymi. W 1898 r. ulicę wybrukowano granitową kostką.