|
starsze nowsze oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 2 głosy | średnia głosów: 6
Lata 1950-1956 , Politechnika Warszawska. Zdjęcie z książki "Kultura Polski Ludowej"Skomentuj zdjęcie
|
Dodane: 21 stycznia 2026, godz. 22:01:44 Źródło: Zbiory prywatne - morganghost Rozmiar: 1761px x 1281px
0 pobrań 249 odsłon 6 średnia ocen Poprzednie i następne zdjęcia morganghost Obiekty widoczne na zdjęciu
Gmach główny Politechniki Warszawskiej więcej zdjęć (138) Architekt: Stefan Szyller Atrakcja turystyczna Zbudowano: 1899-1902 Zabytek: 676 z 1.07.1965 Gmach Główny Politechniki Warszawskiej – zabytkowy budynek Politechniki Warszawskiej znajdujący się na placu Politechniki w Warszawie. Budowa gmachu zaprojektowanego dla Instytutu Politechnicznego im. Cara Mikołaja II przez Stefana Szyllera rozpoczęła się w lipcu 1899 roku i trwała 2 lata. Gmach jest typowym przykładem architektury odwołującej się do stylistyki włoskiego renesansu i baroku. Reprezentacyjny charakter gmachu podkreśla monumentalna, dwukondygnacyjna fasada o zaokrąglonych narożnikach. Gmach został zaprojektowany według klasycznych reguł przyjmowanych przez ówczesne uczelnie w Europie. Masywne mury nośne budynku stanowiły nie tylko konstrukcję podpierającą stropy i dach, ale kryły w sobie sieć kanałów dawnego systemu ogrzewania ciepłym powietrzem doprowadzanym z kotłowni zewnętrznej. Solidna konstrukcja przetrwała pożary i zniszczenia od pocisków z czasu powstania warszawskiego. Projektując elewacje Gmachu Głównego, Stefan Szyller najwięcej starań poświęcił ukształtowaniu fasady o wspaniałej ekspozycji od strony placu. Według zasady architecture parlante XIX-wieczne dekoracje budynków stylu wysokiego: rzeźby i płaskorzeźby, malarstwo, freski i sgraffito - przedstawienia alegoryczne i symboliczne, podkreślały, przede wszystkim jednak uwznioślały, przeznaczenie, funkcje i charakter gmachów publicznych. ul. Nowowiejska więcej zdjęć (729) Dawniej: 6 Sierpnia Korzenie ulicy Nowowiejskiej sięgają wieku XVIII, kiedy to z polecenia króla Stanisława Augusta Poniatowskiego wyznaczono tzw. Drogę Wolską wiodącą z zamku w Ujazdowie na pole elekcyjne na Woli. W jej ciągu powstała z woli króla wzorcowa osada, tzw. Nowa Wieś, od której pochodzi nazwa ulicy. W ramach tzw. założenia ujazdowskiego i osi stanisławowskiej nowo powstała ulica miała stanowić oś wielkiego założenia placów gwiaździstych. Dwa z nich nadal znajdują się w ciągu ulicy, są to place Politechniki i Zbawiciela. Trzeci, plac na Rozdrożu, znajduje się poza ulicą Nowowiejską, której historyczny fragment nosi obecnie miano Alei Wyzwolenia. W latach osiemdziesiątych XIX wieku tereny wokół zachodniej części ulicy zostały zagospodarowane na siedzibę Filtrów Warszawskich. Ulicą, noszącą wówczas miano ulicy 6 Sierpnia poprowadzono linię tramwaju elektrycznego. Na przełomie wieków ulica wypełniła się zabudową, o charakterze wielkomiejskim w swojej wschodniej i środkowej części, nieco bardziej kameralnym w zachodniej. W sąsiedztwie jej środkowego biegu powstawać zaczął zespół budynków Politechniki Warszawskiej. Zniszczenia okresu wojny dotknęły ulicę w znacznym stopniu. Ponadto wiele budynków zostało wyburzonych ze względu na powstanie nowego założenia - Marszałkowskiej Dzielnicy Mieszkaniowej i przebijanej ulicy Waryńskiego. Przy ulicy wzniesiono w tym okresie szereg budynków w charakterystycznym stylu. W tym samym okresie wschodni fragment ulicy został włączony w skład innego założenia urbanistycznego i przemianowany na Aleję Wyzwolenia. To samo miano nosiła krótko po wojnie cała ulica. Obecnie ul. Nowowiejska jest jedną z najważniejszych ulic południowego Śródmieścia, a na wzrost jej roli wpływają: następujący w ostatnich latach rozwój komunikacji (budowa metra), istnienie licznych placówek edukacyjnych oraz usługowych. Wikipedia |