starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 0 głosów | średnia głosów: 0

Polska woj. wileńskie powiat wilejski Ruczyca Pałac Ogińskich

Lata 1920-1925 , Hanuta, zespół pałacowy Ogińskich, kapliczka.

Skomentuj zdjęcie
Wiesław Smyk
Na stronie od 2010 luty
16 lat 2 miesiące 2 dni
Dodane: 23 stycznia 2026, godz. 12:07:51
Rozmiar: 1539px x 2314px
0 pobrań
167 odsłon
0 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Wiesław Smyk
Obiekty widoczne na zdjęciu
Pałac Ogińskich
więcej zdjęć (15)

Pozostałości dawnego dworu w Ruczycy w rejonie wilejskim (obwód miński), zostały umieszczone na liście Państwowego Spisu Historyczno-Kulturowych Zabytków. Wpisanie zabytku na listę odbyło się zgodnie z oficjalnie opublikowaną uchwałą Ministerstwa Kultury Białorusi nr 85 z dnia 2 listopada. Dokument został opublikowany na Krajowym Portalu Prawnym. Zbiornik wodny, pozostałości dwóch kapliczek i cerkiew w Ruczycy (dawny majątek Hanuta) zostały objęte strefą ochrony wartości kulturowych i historycznych. Jedna z najbardziej majestatycznych posiadłości na Wilejszczyźnie w Hanucie (dziś wieś Ruczyca) została zbudowana w 1765 roku przez włoskiego architekta na zaproszenie ówczesnego właściciela Tadeusza Ogińskiego. A majątek Hanuta był powszechnie znany od początku XVI wieku. Majątek składał się z pałacu i budynków gospodarczych. Dziś o dawnej świetności przypominają zrujnowana kaplica oraz pozostałości browaru i młyna szlacheckiego. W miejscu pałacu znajduje się zarośnięte wzgórze. Kompozytor i dyplomata Michał Kleofas Ogiński został właścicielem majątku w 1814 roku, odziedziczywszy Hanutę po swoich krewnych. Ostatnim właścicielem była rodzina Wołowiczów. Majątek znacznie ucierpiał podczas I wojny światowej, ale został odrestaurowany. Hanuta została ostatecznie zniszczona w 1943 roku. Jesienią 2020 roku zawalił się jeden z filarów XVIII-wiecznej kaplicy. W tym samym czasie komitet wykonawczy rejonu wilejskiego poinformował dziennikarza «Regionalnej Gazety», że ​​będą szukać pieniędzy na wzmocnienie dachu, gdyż mogą zawalić się pozostałe filary kaplicy. A także – zabiegać o stworzenie strefy ochronnej, ponieważ bez tego prace projektowe byłyby niemożliwe.