Ratusz na Rynku Kościuszki nigdy nie był siedzibą władz miasta. Od zawsze pełnił funkcję handlową.

Budowę rozpoczęto w 1745 roku. Na początku powstał parterowy budyneczek przykryty łamanym dachem. Fundatorem był oczywiście hetman Jan Klemens Branicki. Jego zamiarem było stworzenie obiektu który dobrze by się komponował z rynkiem, czyli miejscem, gdzie od lat tradycyjnie spotykano się by handlować.



Handel musiał kwitnąć w najlepsze, bo dziesięć lat później żydowscy kupcy dali pieniądze na budowę czterech narożnych pawilonów, które tworzyły z ratuszem zamkniętą całość.



Ale ratusz to też wieża – powiedziałby kto... W 1761 roku, czyli tuż po jej zbudowaniu, była ona niższa niż dzisiaj. Druga kondygnacja pojawiła się dopiero w 1798 roku. W wieży mieścił się areszt i sala sądowa.



Dla wielu przechodzących obok ratusza najbardziej podoba się jednak zegar. Pojawił się on dopiero w 1868 roku i bez wątpienia ułatwił życie białostoczanom. Ciekawostką jest też to, że od około 1898 roku na wieży znajdował się punkt obserwacyjny ochotniczej straży pożarnej.



Ratusz w takim kształcie przetrwał do czasów dwudziestolecia międzywojennego. Historycy piszą, że w 1922 roku było tam ponad 100 różnych sklepików. Sielanka trwała do 1940 roku, kiedy to okupanci rosyjscy rozebrali ratusz i chcieli w jego miejsce postawić pomnik Stalina.



To, że dziś możemy go znów podziwiać zawdzięczamy Władysławowi Paszkowskiemu (powojennemu konserwatorowi zabytków). W 1953 roku rozpoczęła się bowiem odbudowa białostockiego ratusza. Tym razem nie stał się on jednak miejscem handlu. W 1958 roku wprowadziło się do niego Muzeum Okręgowe. Teraz mamy Muzeum Podlaskie.

źródło :