W 2019 roku testowano we Wrocławiu tramwaj Moderus Gamma II LF01AC. Jeżdził po mieście na różnych trasach, z numerem taborowym 500 (trzycyfrowym, odmiennie niż czterocyfrowe oznaczenia wszystkich pozostałych wrocławskich tramwajów i autobusów kursowych)



Pod koniec roku 2021 zostały dostarczone do Wrocławia pierwsze tramwaje Moderus Gamma II LF02AC (do czerwca 2022 miasto otrzyma 24 sztuki). Zostały one oznaczone numerami taborowymi zaczynającymi się od cyfr 33. W 2022 roku niektórym z nich nadano imiona patronów (np. #3301 - Marii Koterbskiej, #3302 - ks. Stanisława Orzechowskiego, #3310 - Adama Wójcika)

Tramwaj wyposażony jest w obrotowe wózki (co sprawia, że świetnie radzi sobie na zakrętach), w siedem par drzwi i jest w całości niskopodłogowy. Może pomieścić ponad 230 pasażerów, z czego 54 zajmie miejsca siedzące. Miejsce dla osoby poruszającej się na wózku jest wyposażone w interkom łączący osobę dzwoniącą z kabiną motorniczego. Oczywiście, w tramwaju można ładować telefony, ponieważ pasażerom udostępniono gniazda USB. Motorniczy zasiądzie w elektrycznie regulowanym fotelu. W tramwaju elektryczne są także lusterka, które można całkowicie schować.  Pojazd Modertransu ma moc 550 koni mechanicznych. Po mieście będzie jeździł z przepisową prędkością 50 km/h, ale potrafi rozwinąć prędkość nawet do 80 km/h. Droga hamowania wynosi 50 metrów. Tramwaj waży 38 ton. I ciekawostka – wewnątrz znajduje się 18 kilometrów przewodów, choć to i tak mniej niż w pozostałych wrocławskich tramwajach.

Pierwszy tramwaj konny we Wrocławiu wyjechał na trasę w lipcu 1877 r., natomiast pierwszą linię elektryczną uruchomiono w czerwcu lub lipcu 1893 r.

Ulica Zygmunta Wróblewskiego – główna oś komunikacyjna Wielkiej Wyspy we Wrocławiu, prowadząca od mostu Zwierzynieckiego na południowy wschód, obok ZOO, Hali Ludowej i stadionu 1KS Ślęza do zajezdni tramwajowej nr 6, długości ok. 1,3 km. Patronem ulicy jest prof. Zygmunt Wróblewski, polski fizyk; przedłużeniem ul. Wróblewskiego dalej na południowy wschód jest ulica Olszewskiego (poświęcona pamięci drugiego polskiego naukowca, Karola Olszewskiego). W przeszłości ul. Wróblewskiego nosiła niem. nazwę Grüneichener Weg, potem Gustav-Stresemann-Straße a od lat 30. XX wieku do 1945 – Horst-Wessel-Straße.

Ulica Wróblewskiego wraz z Olszewskiego stanowiły we wczesnym okresie osadnictwa drogę z miasta do wsi Dąbie, Koczotów i Bartoszowice. Znaczenie ulicy wzrosło znacznie po roku 1910, kiedy na miejscu dawnego hipodromu rozpoczęto budowę obiektów dla Wystawy Stulecia, w tym Halę Ludową, a także (w latach 20.) osiedla mieszkaniowego Biskupin i sąsiadującego z nim Sępolna, do którego ul. Wróblewskiego jest alternatywną (obok ul. Mickiewicza) drogą dojazdową. Ulica ta była również trasą dojazdową do obiektów zorganizowanej we Wrocławiu w 1929 wystawy WuWa (Wohnungs- und Werkraumausstellung, tj. "Mieszkania i miejsca pracy").

W pobliżu skrzyżowania ul. Wróblewskiego z Wittiga i Tramwajową rośnie duży pomnikowy dąb szypułkowy, nazwany "Dębem Piotra Włosta".

Podczas oblężenia Festung Breslau zabudowa ulicy praktycznie wcale nie ucierpiała, zachowały się wszystkie budynki wzdłuż ulicy. Podobnie jak przed wojną – oprócz obiektów związanych z Halą Ludową, ZOO, stadionem sportowym i zajezdnią – znajduje się tu kilka od 2- do 4-kondygnacyjnych willi oraz budynków wielorodzinnych; jedynie stojący na rogu Wittiga i Wróblewskiego budynek dawnego zajazdu (Gasthaus zum Lindenpark) został w latach 70. rozebrany w związku z budową osiedla akademików dla Politechniki Wrocławskiej, natomiast jeden z wzorcowych domów wystawy WuWa, późniejsze przedszkole przy ul. Wróblewskiego 18, strawił pożar w roku 2006.

Źródło: Autorzy: Licencja: CC-BY-SA 3.0