|
starsze nowsze oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 0 głosów | średnia głosów: 0
Lata 1939-1944 , Łańcut - Stacja kolejowa - Transport żołnierzy Wehrmachtu z II wojny światowejSkomentuj zdjęcie |
0 pobrań 37 odsłon 0 średnia ocen Poprzednie i następne zdjęcia marek45 Obiekty widoczne na zdjęciu Stacja kolejowa Łańcut więcej zdjęć (4) W 1859 r. w Łańcucie pojawiła się droga żelazna, a wraz z nią obiekt stacyjny o typowej dla małych miast, galicyjskiej architekturze. Miejscowa linia kolejowa, która wyróżniała się bardziej okazałymi budynkami dworcowymi, niż te spotykane w innych częściach regionu, należała wówczas do kolei Karola Ludwika. Pomimo stosowania tych samych rozwiązań architektonicznych, trudno było tu spotkać dwa identyczne obiekty. Dworce pozostałych linii były znacznie skromniejsze, często też bliźniaczo do siebie podobne. Z jednej strony praktyczne, z drugiej zaś pozbawione większych walorów estetycznych. Niezależnie jednak od swej architektonicznej formy, większość tych obiektów prezentowała się ciekawie. Zwykle ulokowane były one na miejskich peryferiach (kilkaset metrów do kilku kilometrów poza granicami miasta) co wynikało z braku odpowiednio ukształtowanych i rozległych terenów w samym mieście. Już od początku swego funkcjonowania, oprócz obsługi kolejowego ruch pasażerskiego, dworce spełniać zaczęły szereg innych zadań, wpływając często na rozwój przestrzenny miast. W przypadku Łańcuta kolej miała jednak znikomy wpływ na układ jego terytorium. Łańcucki dworzec kolejowy, niewiele swą formą odbiegał od pozostałych dworców spotykanych w innych częściach austro - węgierskiej monarchii. Wybudowany w stylu austriackich dworców prowincjonalnych, służył turystom i mieszkańcom Łańcuta do 1915 r., kiedy to na skutek działań wojennych został spalony, a następnie zburzony. Była to budowla symetryczna, której środkową dwukondygnacyjną część pokrywał dwuspadowy dach, tworzący w górnej części trójkątny przyczółek zawarty między gzymsami. W części tej, nad głównym wejściem do budynku znajdował się balkon z tralkową balustradą. Boczne części dworca, pokryte dachem poprzecznym były jednokondygnacyjne. W budynku występowały trzy pozorne ryzality – środkowy i dwa boczne. W takiej właśnie formie obiekt przetrwał do majowego ataku Rosjan, którzy oprócz dworca zniszczyli budynek starostwa, pocztę, kasyno i kilka obiektów prywatnych. więcej o historii pierwszego dworca w Łańcucie |