Komunikacja trolejbusowa w Gdyni została uruchomiona podczas II WŚ przez Niemców dnia 18 września 1943 - uruchomiono wówczas nienumerowaną linię od budynku Zarządu Miejskiego przy ul. Świętojańskiej do Dworca PKP - Gdynia Chylonia. Po zakończeniu wojny, w 1946 r. komunikacja trolejbusowa została reaktywowana z wykorzystaniem pojazdów pozostałych po okupantach, a następnie rozbudowana w nowych kierunkach; na Orłowo (i dalej do Sopotu od 1947 r.), Oksywie i Mały Kack w 1949 r. i Stocznię. W następnych latach sieć ulegała dalszej rozbudowie: wydłużono trakcję ze stacji Chylonia do Cisowej (1955 r.) i trakcję na Oksywiu do Portu Wojennego (1964 r.) a w 1966 r. utworzono odcinek do Stoczni Gdynia. Koniec lat 60-tych i lata 70-te to lata regresu - skasowano wówczas m.in. w 1972 r. (jak dotąd bezpowrotnie) linie na Oksywie i do Stoczni. W latach 1978-1979 zawieszono także linię do Sopotu.

Od końca lat 70-tych XX w. sieć trolejbusowa została stopniowo przywrócona na zlikwidowane wcześniej odcinki (z wyjątkiem Oksywia) a w kolejnych latach prowadzono jej rozbudowę na zupełnie nowych odcinkach: przedłużenie z Małego Kacka do Karwin (1989 r.) i następnie dalej rozgałęzienia od Karwin: do Dąbrowy (2005 r.) i Kaczych Buków (2006 r.). Z kolei w północnej części miasta poprowadzono nowe trakcje do stacji SKM (1995 r.) i do Pustek Cisowskich (1996 r.). Sukcesywnie przebudowywano również trakcję na Śródmieściu W 2007 r. oddano do użytku nową zajezdnię trolejbusów przy ul. Zakręt do Oksywia.

Dzisiejsza ul. Świętojańska początkowo nazywała się Drogą Oksywską, bo przez wieki łączyła starą wieś Oksywie poprzez Gdynię z prehistorycznym szlakiem stanowiącym przedłużenie Drogi Królewskiej, w przeszłości znanej jako via regia, wiodącej z południa kontynentu europejskiego nad Bałtyk do Gdańska.
Zarówno nazwa jak i charakter pryncypialnej ulicy w Gdyni często ulegały zmianom. Drogę Oksywską nazwano ul. Świętego Jana (od figury św. Jana Nepomucena znajdującej się aż za stacją Gd. Wzgórze św. Maksymiliana idąc w stronę Gdańska oraz osady podgdyńskiej o tej samej nazwie), następnie Św. Jańską, aż wreszcie - w połowie lat 30 - uzyskała dzisiejsze brzmienie: ul. Świętojańska. W czasie wojny główna arteria Gdyni nazwana została Adolf-Hitler-Strasse, a po wojnie - mimo zakusów by nazwać ją ul. Marszałka Stalina powróciła szczęśliwie do właściwej nazwy.

Całkowita długość ulicy - liczona od skrzyżowania z Derdowskiego aż do ostatniego bloku pod numerem 145 - wynosi 1866 m. Ciekawostką jest różnica poziomów na obu jej krańcach. Zwykle nie zwracamy na nią uwagi, podczas gdy równa się ona w przybliżeniu wysokości najwyższej kamienicy stojącej przy Świętojańskiej. I tak: przy budynku pod nr l i 2 wysokość terenu nad poziomem morza zbliżona jest do 4 m, przy budynku Urzędu Miasta wynosi 23 m., a przy ostatnim bloku (Świętojańska 141/145)jest to już 27 m n.p.m.
W 1930 r. Świętojańska otrzymała instalację wodnokanalizacyjną, wybrukowano ją, ułożono krawężniki i chodniki. Na odcinku od dzisiejszej Armii Krajowej /przed wojną E. Kwiatkowskiego/ w górę zbudowano pośrodku jezdni wysepki oddzielające oba kierunki ruchu. W 1936 r. usunięto je. Po wojnie zostały poszerzone chodniki kosztem jezdni.