Plany założenia ulicy pojawiły się w 1856 r. w związku potrzebą zastąpienia ul. Nasypowej, która została zdegradowana podczas budowy linii kolejowej. Wytyczona została w latach 1864-1887 w czterech osobnych odcinkach przez różnych inwestorów. Odcinek zachodni do ul. Zielińskiego zakładali murarz Meinecke i inspektor budowlany Lutz, odcinek od ul. Zielińskiego do ul. Powstańców Śląskich spółka Schottländer-Kuvecke-Oscar Cohn, od ul. Powstańców Śląskich do ul. Komandorskiej mistrz ciesielski Kuvecke, a ostatni fragment od ul. Komandorskiej do ul. Hubskiej założyli w 1885 r. Machol i Schaps. Nowa ulica otrzymała nazwę Sadowastr. dla upamiętnienia bitwy pod wsią Sadowa (3 lipca 1866) niedaleko Königgrätz (Hradec Králové). W 1925 r. z wschodniego odcinka ulicy (od ul. Hubskiej do ul. Borowskiej) utworzono nową ulicę An der Teichäckern (dziś ul. Sucha). Zabudowa powstała głównie w latach 1871-1880, przy czym wyróżniały się dwa gmachy. Jeden to powstała w latach 1885-88 szkoła elementarna na rogu z ul. Zielińskiego proj. Roberta Mende i Richarda Plüddemana, oraz pierwszy wrocławski dom opieki społecznej proj. Karla Klimma i Richarda Plüddemana, oddany do użytku 1 października 1909 r.
W wyniku działań wojennych w 1945 r. zniszczona została niemal cała zabudowa ulicy oprócz wspomnianej szkoły i budynku biurowego w pobliżu ul. Powstańców Śląskich (zburzonego w 2004 r.).

Ulica zaczęła powstawać w 1863 r., kiedy urzędnik miejski Nowak przeznaczył część swej parceli przy ul. Piłsudskiego pod nową ulicę. Już dwa lata później otrzymała nazwę Neudorfstr. gdyż prowadziła do dawnej Nowej Wsi należącej do komadnorii joanitów. Stopniowo kamienice czynszowe zaczęły wypierać dawną zabudowę podmiejską i wiejską. W latach 1875-1911 przy południowym odcinku ulicy wzniesiono budynki szpitala Wenzel-Hancke (dziś Akademia Ekonomiczna). Plany urbanistyczne z końca XIX w. przewidywały przedłużenie ulicy do al. Wiśniowej. Niestety zrealizowano tylko krótki odcinek tuż przy dawnym Szpitalu Żydowskim (dziś Szpital Kolejowy), który nigdy nie został połączony z główną ulicą.

W czasie wojny wszystkie kamienice zostały zburzone, ocalały jedynie zabudowania dawnego szpitala. Obecna nazwa do 20 III 1972 r. odnosiła się do "głównego" odcinka oraz fragmentu przy al.Wiśniowej. Od tego czasu ten ostatni zaliczany jest do al. Wiśniowej.