Wyjaśnienie jest proste. Tyle pozostało z całej kamienicy nr 43, czyli fragment jej prawego skrzydła, stojący wzdłuż ul. Sląskiej. Część narożna i lewe skrzydło nie przetrwały II wojny i na ich miejscu postawiono ten szkaradny, jedyny na tej ulicy wieżowiec (ma nr 43b).

do mirekjot: E, zbudowano mnóstwo gorszych. Ten ma przynajmniej zindywidualizowaną architekturę i jest wkomponowany w zabudowę pierzejową w przeciwieństwie do innych realizacji w sąsiedztwie.

do WW: Hmm, moim zdaniem bycie najlepszym spośród złych nie czyni nikogo dobrym. Ale tu nie o to chodzi. Tego typu realizacje miały się rozprawić z niemieckością miasta. Niekoniecznie miało być lepiej, ale koniecznie inaczej. W efekcie jest brzydko.

do mirekjot: Będę oponował. Podobne rzeczy robiono wtedy także w RFN-ie, choć nikt się tam przecież nie chciał rozprawiać z niemieckością. Po prostu taka była wtedy filozofia architektoniczna, a przy dobrym wykonaniu zachowała ona i do dziś pewne wartości. A budynek, o którym dyskutujemy jest znacznie bliższy poziomem i charakterem właśnie ówczesnym realizacjom zachodnim niż identyczne bloki sadzane masowo na osiedlach (choć w detalu z pewnością kiepskiego). Dlatego nie potępiałbym go w czambuł i potraktował raczej jako zabytek pewnej międzynarodowej epoki a nie wybryk PRL.

do WW: Pozostanę przy swoim zdaniu. Uważam, że ważny jest kontekst. Ponadto nie jestem zwolennikiem zbytniego bratania się filozofii z architekturą. W przypadku Szczecina wmieszała się w to jeszcze propaganda.

do mirekjot: Ojej, przecież wiadomo, że słowa "filozofia" użyłem w znaczeniu spłyconym ("koncepcja", "sposób działania"), nie mając na myśli "rozważań na temat podstawowych problemów istnienia".