starsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 26 głosów | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. dolnośląskie › Wrocław › Przedmieście Mikołajskie › pl. Solidarności › Zarząd Regionu NSZZ Solidarność Dolny Śląsk |
Lata 1913-1918 , Plac Solidarności (Wachtplatz), tramwaj "Zeppelin" na linii nr 21 zmierza w stronę Szczytnik.
Skomentuj zdjęcie
|
Na stronie od 2009 grudzień
16 lat 4 miesiące 3 dni |
21 pobrań 2000 odsłon 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia TW40
Obiekty widoczne na zdjęciu
Wagony silnikowe Zeppelin [Z 12]
więcej zdjęć (15)
Zbudowano: 1912
Tramwaje "Zeppelin" [Z 12]
Numery taborowe SSB: 1402-1423
W 1912 r. w związku z budową Hali Stulecia spółka Städtische Straßenbahn Breslau zakupiła 22 wagony motorowe wyprodukowane w zakładach Christoph & Unmack w Niesky na Łużycach. Otrzymały numerację taborową w zakresie 371-392. Po reorganizacji SSB
otrzymały nową numerację 1402-1423. Ich podstawowe wymiary wynosiły 10 280 mm długości, 2 180 mm szerokości, 3 230 mm wysokości i 2 730 mm rozstawu kół. Posiadały otwierane do wewnątrz szerokie dwuskrzydłowe drzwi, co spowodowało zmniejszenie przedziału pasażerskiego i liczby miejsc siedzących do 19 i 25 stojących. Były to pierwsze we Wrocławiu tramwaje zabudowanymi pomostami, dzięki czemu zarówno motorniczowie, jak i pasażerowie nie byli zdani na łaskę warunków atmosferycznych. Kabina pasażerska z 4 oknami i dach ze świetlikiem (tzw. Oberlicht).
Ze względu na kształt pomostów wagonu zbliżony wyglądem do gondoli niezwykle popularnych w tym czasie sterowców, wrocławianie nazywali je potocznie „Zeppelinami”.
Od 1936 roku tramwaje zeppelin przebudowywano na wagony doczepne ( otrzymały wtedy nr 3090-3111), które były jeszcze użytkowane po wojnie.
Numery taborowe SSB: 1402-1423
W 1912 r. w związku z budową Hali Stulecia spółka Städtische Straßenbahn Breslau zakupiła 22 wagony motorowe wyprodukowane w zakładach Christoph & Unmack w Niesky na Łużycach. Otrzymały numerację taborową w zakresie 371-392. Po reorganizacji SSB
otrzymały nową numerację 1402-1423. Ich podstawowe wymiary wynosiły 10 280 mm długości, 2 180 mm szerokości, 3 230 mm wysokości i 2 730 mm rozstawu kół. Posiadały otwierane do wewnątrz szerokie dwuskrzydłowe drzwi, co spowodowało zmniejszenie przedziału pasażerskiego i liczby miejsc siedzących do 19 i 25 stojących. Były to pierwsze we Wrocławiu tramwaje zabudowanymi pomostami, dzięki czemu zarówno motorniczowie, jak i pasażerowie nie byli zdani na łaskę warunków atmosferycznych. Kabina pasażerska z 4 oknami i dach ze świetlikiem (tzw. Oberlicht).
Ze względu na kształt pomostów wagonu zbliżony wyglądem do gondoli niezwykle popularnych w tym czasie sterowców, wrocławianie nazywali je potocznie „Zeppelinami”.
Od 1936 roku tramwaje zeppelin przebudowywano na wagony doczepne ( otrzymały wtedy nr 3090-3111), które były jeszcze użytkowane po wojnie.
Zarząd Regionu NSZZ Solidarność Dolny Śląsk
więcej zdjęć (37)
Architekt: Wedemann Alvin
Zbudowano: 1908
Dawniej: Joseph Halpaus - Zigaretten Fabrik
Dawna fabryka papierosów Halpausa. Po 1918 r. - Aviatik Cigarettenfabrik, 1929 r. - Eckstein-Halpaus-Zigarettenfabrik GmbH, Zweigniederlassung Breslau. Jej właściciel Joseph Halpaus od 1924 r. do przejęcia władzy przez nazistów był konsulem generalnym Królestwa Bułgarii.
"Solidarność" dostała budynek w dniu 26 sierpnia 1998 roku od wojewody wrocławskiego Witolda Krochmala.
"Solidarność" dostała budynek w dniu 26 sierpnia 1998 roku od wojewody wrocławskiego Witolda Krochmala.
Tramwaje we Wrocławiu
więcej zdjęć (84)
Zbudowano: 1877/1893
Dawniej: Straßenbahn in Breslau
Pierwszy tramwaj konny we Wrocławiu wyjechał na trasę w lipcu 1877 r., natomiast pierwszą linię elektryczną uruchomiono w czerwcu lub lipcu 1893 r.
Komunikacja miejska we Wrocławiu
więcej zdjęć (5)
pl. Solidarności
więcej zdjęć (144)
Dawniej: Wacht Platz, Plac Czerwony
Plac powstał na terenie dawnej wsi Szczepin. Do początku XIX w. teren ten znajdował się na przedpolu murów Wrocławia więc był zabudowany kiepskimi, głównie drewnianymi domami, które łatwo było zniszczyć w razie najazdu obcych wojsk. Teren obecnego placu długo ine posiadał własnej oficjalnej nazwy, a zabudowania przypisywane były do okolicznych ulic. Nieoficjalnie plac zwany był pl. Wartowniczym (Wachtplatz) od wartowni znajdującej się tu do 1862 r. Dopiero pod koniec XIX w. uznano tą nazwę za oficjalną.
W czasie wojny większość zabudowy została zrównana z ziemią. Ocalał jedynie solidny budynek dawnej fabryki papierosów. Po wojnie nie zdecydowano się na odbudowę placu w dawnym kształcie, a podczas poszerzania ulicy Legnickiej ostatecznie zatracił swój dawny kształt. W 1945 r. zrezygnowano z historycznej nazwy i nadano nową. Po wyburzeniu ruin pozostała warstwa pokruszonej cegły barwiąc ten teren na kolor czerwony. A że władzy spodobała się nowa nazwa przypominająca plac o tej samej nazwie w Moskwie, więc od tego czasu był to pl. Czerwony. Nazwa przetrwała 55 lat. W roku 2000 z okazji 20. rocznicy założenia Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego "Solidarność", który ma swą siedzibę we wspomnianym wcześniej budynku dawnej fabryki papierosów, zmieniono nazwę na pl. Solidarności.
Sam budynek przekazano "Solidarności" w dniu 26 sierpnia 1998 r.
W czasie wojny większość zabudowy została zrównana z ziemią. Ocalał jedynie solidny budynek dawnej fabryki papierosów. Po wojnie nie zdecydowano się na odbudowę placu w dawnym kształcie, a podczas poszerzania ulicy Legnickiej ostatecznie zatracił swój dawny kształt. W 1945 r. zrezygnowano z historycznej nazwy i nadano nową. Po wyburzeniu ruin pozostała warstwa pokruszonej cegły barwiąc ten teren na kolor czerwony. A że władzy spodobała się nowa nazwa przypominająca plac o tej samej nazwie w Moskwie, więc od tego czasu był to pl. Czerwony. Nazwa przetrwała 55 lat. W roku 2000 z okazji 20. rocznicy założenia Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego "Solidarność", który ma swą siedzibę we wspomnianym wcześniej budynku dawnej fabryki papierosów, zmieniono nazwę na pl. Solidarności.
Sam budynek przekazano "Solidarności" w dniu 26 sierpnia 1998 r.