Pałac tzw. górny (nr 100). Pierwotny dwór renesansowy powstał tu w 2. poł. XVI w. i został przebudowany w XVIII w. W 1787 r. gruntownie przebudowano go lub zbudowano na nowo, jako okazałą rezydencję barokowo-klasycystyczną. W 1887 r. pałac powiększono o skrzydło wschodnie. Potem był kilkakrotnie remontowany. Założony na rzucie prostokąta z ryzalitami, dwukondygnacyjny, trzytraktowy, nakryty czterospadowym dachem z lukarnami. Zachowały się skromne portale, opaski okienne i kartusz herbowy. Część pomieszczeń ma sklepienia krzyżowe, kolebkowe i nieckowe. Przed wejściami są niewielkie tarasy z kamiennymi schodkami.

Źródło: „Słownik geografii turystycznej Sudetów” t.4 „Kotlina Jeleniogórska” pod redakcją Marka Staffy. Wrocław 1999