Tramwaje eksploatowane w Szczecinie w latach 1971–2007. W latach 90. XX wieku tramwaje wysłano na naprawy do Miejskich Zakładów Naprawy Tramwajów w Krakowie, przy czym zakupiono dodatkowe wagony z Katowic, Wrocławia, Torunia i Łodzi. Z powodu złego stanu technicznego tramwaje zaczęto wycofywać z ruchu i zastępować sprowadzonymi z Berlina pojazdami Tatra KT4DtM. Ostatni raz 4 wagony wyjechały na planową służbę 28 lutego 2007 roku. Wagon o numerze #606 ma wyremontowane poszycie zewnętrzne i jest eksponatem w Muzeum Techniki i Komunikacji, natomiast wagon #604 został przeznaczony na wóz historyczny i obecnie oczekuje na naprawę.



Źródło: Tramwaje w Szczecinie Autorzy:

Licencja: [ CC-BY-SA 3.0]

Centrum Informatyki Gospodarki Morskiej (CIGM) wraz z oddziałem szczecińskim utworzono w drugiej połowie lat '70, na bazie wcześniejszego Centrum Informatyki Resortu Żeglugi (CIRŻ) z siedzibą w Gdyni utworzonego na początku lat '70. Oddział szczeciński CIGM, długo wyposażony był tylko w sprzęt do akwizycji i transmisji danych kierowanych do ośrodka gdyńskiego, ale po wyposażoniu oddziału w komputer Odra 1305 stał się samodzielny. Prawdopodobnie po przeniesieniu siedziby ZETO z pawilonu na Mściwoja na ulicę Królowej Korony, pawilon przejął CIGM ?! W Szczecinie korzystano z Odry 1305, komputerów systemu RC 3600, dysków i taśm BASF, podstawą systemową był George 2 i 3. Kadrę programistów i technologów przetwarzania danych kształcił Wydział Inżynieryjno-Ekonomiczny Transportu P.S., kierunek Informatyka i Cybernetyka m.in. Pani Lidia Marcinkiewicz. W trakcie regresu z lat '80r., także ze szczecińskiego CIGM odeszła części kadr. i na początku lat '90 firma przestała istnieć.  (PKa)

Księcia Mściwoja II – ulica o długości ok. 186 metrów na szczecińskim osiedlu Stare Miasto w dzielnicy Śródmieście. Przebiega z południowego zachodu na północny wschód, równolegle do północnej krawędzi Rynku Siennego, łącząc ulicę ks. kard. Stefana Wyszyńskiego z ulicą Szewską oraz Kurkową. Jej przedłużeniem w kierunku północno-wschodnim jest ulica Panieńska. Zabudowa ulicy tworzy jednocześnie pierzeję Rynku Siennego. Na całej długości obowiązuje ruch dwukierunkowy.

Pierwsze wzmianki o kannengeterstrate (ulicy konwisarzy) pochodzą z pierwszej połowy XV w. Nazwę tę nosiła nieistniejąca już część ulicy. Miano kannengeterstrate występuje również w dokumencie z 1434 r. zawierającym informację o rzemieślnikach zamieszkujących parcele „przy /narożniku/ «ulicy konwisarzy» obok miejsca /zwanego/ dziedzińcem Splitthof” (in der kannengeterstrate up dem splitthaven orde). Po 1534 r. nazwę ulicy zmieniono z nieznanych przyczyn na reepslegerstrate (ulica powroźników). Inne źródło wspomina o burmistrzu Arntu Ramynie zamieszkującym dom przy „ulicy Powroźników”, co wskazuje na fakt, że nazwa reepslegerstrate mogła być używana już w XV w. W spisie katastralnym powstałym w czasie szwedzkiego panowania, zachodnia strona późniejszej Reifschlägerstraße określona jest mianem Am Heumarkt (przy Rynku Siennym), a strona wschodnia nazwana jest Repslegerstraß. Dolnoniemieckie słowo „reepsleger”, a właściwie „Reepschläger”, pochodzi od średniowiecznego określenia zawodu powroźnika (reper, reeper, reiper): rzemieślnika zajmującego się splataniem lin, powrozów (rep, reep, reip).

W latach 1833–1835 przy ulicy wzniesiony został klasycystyczny gmach giełdy (niezachowany). Przed 1945 r. ulica zabudowana była wielokondygnacyjnymi kamienicami. W wyniku działań wojennych zabudowa została zniszczona. W okresie powojennym usunięto ruiny i gruzy przedwojennych zabudowań, a przebieg ulicy zmieniono poprzez poprowadzenie w miejscu jej początkowego odcinka nowej jezdni ulicy Wielkiej (dziś Wyszyńskiego). Nazwę Reifschlägerstraße zmieniono na Księcia Mściwoja II. Na przełomie lat 50. i 60. XX w. na pustych parcelach wybudowano kilkukondygnacyjne bloki mieszkalne ze spadzistymi dachami. Po 2016 r. przy narożniku z ulicą Kurkową wzniesiona została nowa kamienica.

Źródło: Wikipedia / CC-BY-SA 3.0