Budynek przypisany był do dzielnicy Miasto z numerem konskrypcyjnym 76. Numer posesji był 19. Obiekt został wzniesiony na przełomie XVIII i XIX w., później zaś wielokrotnie przebudowany w XIX i XX w. Odbudowany w 1810 r. po pożarze miasta. Na mapie katastralnej Cieszyna z 1836 r. widnieje pod zbiorczym numerem 190. Budynek służył za wieżę suszarni słodu dla sąsiedniego browaru, z której wystawał tzw. parnik, czyli komin wentylacyjny, którego zadaniem było odprowadzanie wilgotnego powietrza z mokrego ziarna. W Książce Adresowej Cieszyna widnieje pod nazwą - Schrötterhaus. Od około 1887 r. słodownię prowadził Emil Grauer, który później wzniósł własną fabrykę przy ul. Fabrycznej . Ostatnia adnotacja na temat Malz Fabrik przy ul. Śrutarskiej pojawia się w 1909 r. Obiekt został po II wś. przebudowany.

Relacja z Gwiazdki Cieszyńskiej z 1884 r.: z cieszyńskiego wydziału drogowego. Z końcem zeszłego miesiąca września został drugi (pierwszy stanął w pobliżu obecnego Dworka Cieszyńskiego) most żelaznej konstrukcji w cieszyńskim powiecie drogowym, przy wielkim młynie na Przykopie, do publicznego użytku oddany. Przez rozszerzenie tego mostu, została nie tylko przeszkoda w komunikacji (droga była zaledwie 5 m szeroka) na tem miejscu szczególnie dla przewozu długich drzew (z tartaku ) usuniętą, ale również upiękniono plac ten przez podźwignięcie drogi przed tym mostem.

41,43,45 spłonęły w 1926 r. Właściciele: Feldgraeber, Pszczółkowa i Filipcowa. Miasto odkupiło od powyższych właścicieli spalone działki. W 1928 r. podjęto uchwałę o zagospodarowaniu przestrzeni pod nieduży park kosztem 9 tys. złotych. W 1928 r. budowniczy Dostal zburzył resztki spalonych domów oraz zbudował mur oporowy kosztem 10700 złotych.

Ul. Przykopa - dawna dzielnica tkaczy, garbarzy, sukienników i kowali, rozlokowana nad potokiem Młynówki (dawny kanał doprowadzający wodę do młynów miejskich). Urokliwy klimat - niskie domy z drewnianymi galeryjkami i mostkami, powstałe głównie w XVIII i XIX w. W 1889 r. przeprowadzono ponownie obmurowanie brzegu koryta.