Cmentarz otwarty około 1866 roku, czynny do połowy lat czterdziestych XX wieku. Przeznaczony do likwidacji w 1957 roku.

Pisma duszpasterstwa św. Wincentego z początku lat trzydziestych XIX wieku zawierają informacje o wspólnym użytkowaniu z innymi parafiami katolickimi zbyt małego jak na ich potrzeby przykościelnego cmentarza św. Michała. Jeszcze w latach trzydziestych XIX wieku rada kościelna św. Wincentego planowała kupno odpowiedniej parceli na Przedmieściu Oławskim (Ohlauer Vorstadt), ale bez pozytywnego
rezultatu.

Przed 1866 rokiem przedstawiciele parafii św. Wincentego dokonali udanej transakcji - zakupiono parcelę zlokalizowaną wśród pól położonych na północny wschód od ówczesnej Michaelisstrasse (ulica Nowowiejska). Zorganizowany w tym miejscu cmentarz otwarto być może w 1866 roku. W 1875 roku nekropolię powiększono o działkę kupioną od miejscowego właściciela o nazwisku Berger. Negocjacje w tej sprawie prowadzono w latach 1868-1874. Po 1901 roku w północno-zachodnim narożniku nekropolii wybudowano dom przedpogrzebowy. Był to ceglany neogotycki budynek na planie prostokąta o wymiarach 7 x 10,5 metra. Główną bryłę obiektu przykryto dachem dwuspadowym, a dostawiony od tyłu aneks - dachem jednospadowym. Fasadę budynku zdominowało mocno podkreślone architektonicznie wejście z umieszczoną ponad nim sygnaturką. Przykryta sklepieniem główna część wnętrza obiektu pełniła funkcję sali pożegnań. W aneksie znajdowały się pomieszczenia do przygotowywania zwłok. Prace budowlane zrealizowała firma Josef und Bruno Hauke Baugeschaft.

Cmentarz był czynny do połowy lat czterdziestych XX wieku.

Źródło: Cmentarze dawnego Wrocławia