Koloruj
 | Polska › woj. łódzkie › Łódź › Centrum › ul. Sienkiewicza Henryka › Kościół Podwyższenia Świętego Krzyża |
październik 1951 , Kościół św. Krzyża
Dariusz Milka
 Prośba o zlokalizowanie 2012-11-08 17:08:42 (13 lat temu)
WW
+1 głosów:1 Tu też piękna latarnia. 2012-11-08 17:38:04 (13 lat temu)
mamik
+3 głosów:3 To ta kamienica? 2015-11-23 18:57:16 (10 lat temu)
do mamik: Kiedyś, chyba do połowy lat 90. mieściło się tu Biuro Programowania i Projektowania Rozwoju Łodzi, a w części zawalonej na parterze był dział geodezyjny, z usług którego czasem korzystałem... 2015-11-23 20:16:38 (10 lat temu)
|
|
Na stronie od 2012 maj
13 lat 11 miesięcy 13 dni |
 |
kościoły, katedry, kaplice
|
Neoromańska kościół wzniesiono w latach 1860–1875 wg projektu Franciszka Tournelle'a. Pierwotnie został poświęcony 2 listopada 1875 roku przez ks. Ludwika Dąbrowskiego jako kościół pod wezwaniem św Jakuba. Ponowne poświęcenie miało miejsce 19 maja 1888 roku, dokonał go arcybiskup Wincenty Teofil Popiel–Chościak.
Świątynia jest trzynawowa, zbudowana na planie krzyża. Na frontonie znajduje się wieża z trzema dzwonami i sygnaturką. Wewnątrz znajduje się sześć ołtarzy. Główny z nich to dar Karola Scheiblera. Jest on również fundatorem ołtarzy w kaplicy św. Anny i w kaplicy Matki Boskiej. Ołtarz boczny w lewej nawie został ufundowany przez Edwarda Herbsta.
Podczas II wojny światowej świątynia była dostępna wyłącznie dla osób narodowości niemieckiej.
Przy kościele znajduje się pomnik poświęcony ofiarom stanu wojennego, a w jego północną ścianę wmurowana jest tablica upamiętniająca poległych stoczniowców.
8 sierpnia 2021, w uroczystość św. Dominika, parafię objęli bracia dominikanie z klasztoru bł. Piotra Jerzego Frassatiego.
Źródło:
W latach 40. oficynę przebudowano. W ślepej ścianie szczytowej od ul. Tuwima wybito okna w stylu modernistycznym.
W PRL w budynku mieściły się instytucje miejskie. Do połowy lat 90. miało tu siedzibę Biuro Projektowania i Programowania Rozwoju Łodzi.
Źródło:
23 listopada 2015 r. miała miejsce katastrofa budowlana. Runęła część ściany szczytowej na poziomie trzeciej i czwartej kondygnacji wraz z fragmentami przyległymi. W tej części budynku trwały akurat prace remontowe. Robotnicy dokonywali m.in. wymiany okien pod pomieszczenia biurowe, odtwarzali otwory okienne, remontowali kotłownię, przemieszczano ściany działowe. Po przeprowadzeniu oględzin została sporządzona ekspertyza stanu konstrukcji. W jej wyniku rozebrano zniszczoną część budynku. Pozostał fragment budynku przylegający do ulicy Sienkiewicza.
Widok z ulicy Henryka Sienkiewicza na centrum Łodzi
* Pierwotnie, czyli od 1827 roku, była to ul. Dzika;
* W latach 1888-1917 nazywała się ona Mikołajewska i Nikołajewska;
* W latach 1917-1940 nazwę zmieniono na Henryka Sienkiewicza;
* Niemcy przemianowali ulicę na Schiller Strasse (1939-1940) i na Koenig Heinrich Strasse (19401944);
* W 1945 roku powróciła ul. Sienkiewicza.
W 1988 roku ul. Sienkiewicza wchłonęła dawną ul. Boczną. Prawdopodobnie jeszcze przed końcem XIX wieku ulica była wybrukowana drewnianą kostką. To nie miało nic wspólnego z oszczędzaniem na nawierzchni ulic. Drewniana kostka w nocy znakomicie wytłumiała odgłosy przejeżdżających platform konnych, powozów i dorożek. Fabrykanci chcieli w nocy wypoczywać po trudach pracy. Dopiero na przełomie lat 1916-1917 wybrukowano kostką kamienną odcinek od ul. Pustej (dziś Wigury) na południe i od ul. Nawrot do Dzielnej (dziś Narutowicza).
W 1937 roku mieszkańcy Sienkiewicza doczekali podłączenia do kanalizacji miejskiej.
Wikipedia