starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 17 głosów | średnia głosów: 6
Skomentuj zdjęcie
Prze wjazdem lewo stał Polski Radar PIT częściowe dziecko ojca mojej żony
2012-11-11 22:53:27 (13 lat temu)
Po pawilonie zostało wspomnienie...
2012-11-12 18:15:09 (13 lat temu)
Dariusz Milka
+1 głosów:1
do bonczek_hydroforgroup: Po "pawulonie"??
2012-11-12 18:21:20 (13 lat temu)
pawulon
+5 głosów:5
do Dariusz Milka: A czkawki nie dostałeś jak to pisałeś? ;))
2012-11-12 23:24:32 (13 lat temu)
Dariusz Milka
+2 głosów:2
do pawulon: A takie są pierwsze objawy zażycia tego specyfiku?
2012-11-13 10:02:15 (13 lat temu)
Eleganckie ortaliony.
2012-11-13 11:22:28 (13 lat temu)
do Dariusz Milka: No ba, potem już tylko gorzej ;)
2012-11-13 14:03:11 (13 lat temu)
do † Andrzej Mastalerz: Oryginalny włoski , dobra pensja
2012-11-14 11:42:08 (13 lat temu)
mar
Na stronie od 2008 grudzień
17 lat 4 miesiące 8 dni
Dodane: 11 listopada 2012, godz. 22:08:06
Autor: Jarosław Tarań ... więcej (55)
Rozmiar: 916px x 680px
17 pobrań
2268 odsłon
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia mar
Obiekty widoczne na zdjęciu
dworce
Dworzec Lotniczy (drewniany)
więcej zdjęć (3)
Zbudowano: 1934
Dawniej: Port Lotniczy Warszawa-Okęcie, Centralny Port Lotniczy Warszawa-Okęcie
Architekci: Jan J. Dobrowolski i Krystyna Król-Dobrowolska
Konstrukcja: inż. Aleksander Włodarz i Czesław Cywiński
ul. Żwirki i Wigury
więcej zdjęć (1085)
Ulica wybudowana została według projektu Antoniego Jawornickiego jako droga szybkiego ruchu łącząca Port Lotniczy Warszawa I z dawnym Lotniskiem Mokotowskim na Polu Mokotowskim. Jej budowa związana była z zawodami lotniczymi Challenge 1934, ostatecznie wygranymi przez Polaków – Jerzego Bajana i Gustawa Pokrzywkę.

W ciągu dwóch lat udało się wybudować jednopasmową drogę brukowaną granitową kostką, wyposażoną jednak w chodniki i ścieżki rowerowe, po zawodach prace kontynuowano - aleja została poszerzona i pokryta asfaltem, ustawiono też gazowe latarnie zaprojektowane specjalnie dla tej drogi. Ich wzór nie miał w Warszawie analogii. Wzdłuż ulicy posadzono lipy. Aleję uroczyście otwarto 26 sierpnia 1934. Otrzymała imię Franciszka Żwirki i Stanisława Wigury – zwycięzców zawodów Challenge 1932, którzy zginęli tragicznie w katastrofie lotniczej.

Pierwszym obiektem wybudowanym w pierzei ulicy był gmach Kierownictwa Marynarki Wojennej (Żwirki i Wigury 105, pierwotnie Wawelska 7 A) według projektu architekta Rudolfa Świerczyńskiego i inżyniera Stefana Bryły, który zajął się stroną konstrukcyjną projektu. Licowany piaskowcem budynek otrzymał nowoczesną konstrukcję ze stali i żelbetu. Wnętrza wykończono bardzo luksusowo, używając do tego celu m.in. marmuru, dolomitu, terrazytu i alabastru. Obecnie w gmachu mieści się m.in.:

* Filia Specjalistycznej Przychodni Lekarskiej dla Pracowników Wojska SPZOZ
* Redakcja pisma "Głos Weterana i Rezerwisty"
* Urząd Dziekana Wojsk Lotniczych i Obrony Powietrznej (Prawosławny Ordynariat Wojska Polskiego)

W okresie okupacji ulica nosiła nazwę Lotników (Strasse der Flieger). W latach 1955-1960 zmieniono nazwę Żwirki i Wigury na Rokitnicką, jednak po pięciu latach przywrócono starą nazwę. Obecnie nosi ją uliczka ulokowana między Polem Mokotowskim, a obiektami klubu RKS Skra Warszawa. Krótko potem zrekonstruowany został Pomnik Lotnika w Warszawie, stojący u zbiegu z Ulicą Wawelską. W 2006 r. zmieniono część nazwy trasy z ulicy Żwirki i Wigury na aleję Żwirki i Wigury.

Wikipedia