|
starsze nowsze oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 7 głosów | średnia głosów: 5.3
20 listopada 2012 , Po lewej wejście na cmentarz żołnierzy radzieckich na Skowroniej Górze, po prawej - na nowy cmentarz parafialny św. MaurycegoSkomentuj zdjęcie
|
Dodane: 20 listopada 2012, godz. 19:31:48 Autor zdjęcia: Julo Rozmiar: 1329px x 600px Licencja: Public Domain
1 pobranie 2127 odsłon 5.3 średnia ocen Poprzednie i następne zdjęcia Julo Obiekty widoczne na zdjęciu
Cmentarz żołnierzy Armii Czerwonej Skowronia Góra więcej zdjęć (38) Zbudowano: 1947 Początki cmentarza to czas walk o FB. Był jednym z wielu znajdujących się wtedy we Wrocławiu miejsc pochówku żołnierzy radzieckich. Po wojnie w latach 1947-1948 rozrósł się do 4 ha i znaleźli w nim miejsce spoczynku żołnierze z 8 innych mniejszych cmentarzy wojennych. Gruntowna przebudowa cmentarza to lata 1965-1967(autor projektu Janusz Szymański). Wtedy to, w listopadzie odsłonięto pomnik autorstwa Łucji Skomorowskiej wieńczący główną aleję cmentarza. Pomnik to ściana o wymiarach 3,6 m x 24 m z granitowymi płytami na których wyryto nazwiska pochowanych. Całość osadzona jest na żelbetowej konstrukcji autorstwa Eugeniusza Skomorowskiego. Sama lista poległych wykuta na tablicach autoryzowana była przez Konsulat Generalny ZSRR w Poznaniu. Dziś sam pomnik jak i cmentarz jest z każdym rokiem coraz mniej zadbany. b/h/2009 Cmentarz parafii św. Maurycego (nowy) więcej zdjęć (20) Zbudowano: 29.9.1940 Dawniej: St. Mauritius Friedhof W roku 1863 parafia św. Maurycego otworzyła swój nowy cmentarz przy ulicy Kamiennej, pomiędzy dwoma innymi cmentarzami: ewangelickim cmentarzem św.Marii Magdaleny i katolickim św. Doroty. Szybkie wyczerpanie się pól grzebalnych zmusiło proboszcza parafii do szukania nowego miejsca w którym można by było urządzić nowy cmentarz. Początkowo władze miejskie były nieprzychylne katolickiej parafii, zgodę na zagospodarowanie nowego cmentarza wydano ostatecznie w maju 1886. Nowy cmentarz otwarto w roku 1887, znajdował się on pomiędzy ulicą Spiską a równoległą do niej drogą w pobliżu ulicy Borowskiej. Na cmentarzu wybudowano w następnych latach kaplicę i dom nadzorcy. Oba cmentarze zostały w roku 1967 zlikwidowane, w ich miejscu dziś znajdują się parki -Parka Andersa w miejscu starszego cmentarz z roku 1863 i Park Skowroni w miejscu nowszego cmentarza, z roku 1887. Dzisiejszy cmentarz św. Maurycego to z kolei trzecia nekropolia tej parafii, została ona utworzona dzięki staraniom proboszcza Paula Peikerta. W związku z wyczerpywaniem si miejsc na nowym cmentarzu podjął on decyzję o jego powiększeniu w kierunku południowym, w roku 1934 zakupił 2,5 ha ziemi od właściciela Antona Laufe, a rok później jeszcze dodatkowe 0,5 ha od właścicielki o nazwisku Pelz. Zgodę na urządzenie nowego cmentarz położonego na południe od ulicy Działkowej wydano 18 listopada 1939 roku. Poświęcenie nowo utworzonej nekropolii, przez biskupa wrocławskiego Adolfa Bertrama miało miejsce w dniu 29 września 1940. Do roku 1945 nowy cmentarz był wykorzystany w niewielkim stopniu. Od stycznia 1945 wschodnia część cmentarza była jednym z miejsc pochówku poległych żołnierzy radzieckich, w latach 1947-1948 urządzono na niej Cmentarz Żołnierzy Radzieckich na Skowroniej Górze, gdzie pochowano pozostałych poległych chowanych w czasie walk w innych częściach miasta. Zachodnia część cmentarz nadal pełniła funkcję cmentarza parafialnego kościoła św. Maurycego, chowano tu również zmarłych zamieszkałych w pobliżu cmentarza. Pod koniec lat 60 XX wieku planowano likwidację cmentarza, wiązało się to z ówczesną tendencja władz do całkowitej likwidacji cmentarzy wyznaniowych i zastąpienia ich komunalnymi. Od roku 1971 pochówki były wstrzymane. Ponowna reaktywacja funkcji cmentarza nastąpiła w roku 1994. W chwili obecnej miejsca grzebalne powoli się wyczerpują. Znane osoby pochowane na cmentarzu: * Jacek Bednarski (1939-2008) - międzynarodowy mistrz szachowy Źródło: ul. Działkowa więcej zdjęć (120) Dawniej: Kärrner Weg, Herdainer Grenz Weg Obecna ulica Działkowa jest krótsza od pierwotnej. Odcinek między Niemczańską a Piławską został zniszczony w czasie rozbudowy ul. Świeradowskiej, a dalszy ciąg, aż do Bardzkiej istnieje do dziś, ale jako część Świeradowskiej. |