Po powstaniu w 1877 roku pierwszego tramwaju konnego największym powodzeniem cieszyły się kursy w czasie wolnym w celach rekreacyjnych. Wychodząc naprzeciw tym potrzebom BSEG zamówiło wozy tramwajowe Sommerwagen. Były to uproszczone wagony z poprzecznymi ławkami na 28 osób. Nie miały bocznych burt, były nisko zawieszone (55 cm) co ułatwiało wsiadanie. Do roku 1894 firma dysponowała 40 pojazdami o nr taborowych 101-140.

Pierwszy tramwaj konny we Wrocławiu wyjechał na trasę w lipcu 1877 r., natomiast pierwszą linię elektryczną uruchomiono w czerwcu lub lipcu 1893 r.

W 1901 roku, kilka lat po przebudowie trakcji konnej na elektryczną przedsiębiorstwo B.S.E.G. zakupiło roku 50 długich, czteroosiowych wagonów motorowych typu „ Maximum Drehgestell ” o wymiarach 11 540 mm długości, 3 310 mm wysokości i wadze 11,5 tony. Wozy te nosiły w B.S.E.G. numerację 301-350.
Ich specyfiką były dwie wzdłużne ławki na 28 miejsc siedzących oraz 16 stojących. Posiadały one zawieszenie w tzw. systemie pulmanowskim, niezbędne do funkcjonowania tak dużych jednostek. Poważnym mankamentem, oprócz ciężaru była ich długość utrudniająca jazdę po wąskich i krętych ulicach wrocławskiego centrum.
Zakładani produkującymi te tramwaje była firma „Waggonenfabrik-Falkenried” z Hamburga.