Kolorujstarsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 0 głosów | średnia głosów: 0
 | Polska › woj. opolskie › Opole › Dzielnica IX › Rynek › Zachodnia pierzeja Rynku › Kamienica "Pod Lwem" |
Lata 1945-1948 , Zachodnia pierzeja rynku z widoczną wieżą kościoła franciszkanów. Jest to identyczna pocztówka z tą: z tymże tamta posiada okazyjne znaczki i stemple na awersie, lekko przesłaniające zdjęcie.
Skomentuj zdjęcie
|
Na stronie od 2006 kwiecień
20 lat 0 miesięcy 14 dni |
4 pobrania 2175 odsłon 0 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Cristoforo
Obiekty widoczne na zdjęciu
Kamienica "Pod Lwem"
więcej zdjęć (56)
Zabytek: 751/64 z 31.03.1964
Od niego zaczyna się numeracja domów w rynku, ale nie tylko dlatego jest wyjątkowy. Do końca panowania w Opolu dynastii Piastów, czyli do roku 1532, był własnością naszych książąt.
I należy ten dom do najstarszych w Opolu, choć jego dzisiejszy kształt pochodzi z XVII wieku, a klasycystyczny wystrój architektoniczny z 1824 roku. Był jednym z pierwszych w Opolu domów murowanych, zgodnie z fundacją księcia biskupa Jana Kropidły z 1421 roku.
Po wielkim pożarze w 1615 roku stał się własnością hrabiowskiego rodu Oppersdorfów z Glogówka, a później, od początku XVIII wieku, często zmieniali sie jego właściciele, m.in.: winiarz Rolcke, baron von Fragstein, piekarz Stolz, pocztowiec Albrecht, kupiec Landsberger.
W XVIII wieku ten dom, jako pierwszy w rynku (poza kramami śródrynkowymi), otrzymał prawo prowadzenia handlu, co było wyróżnieniem. Początkowo mieściły się tutaj służby porządkowe i biura podatkowe, ale w 1824 roku dom wykupił aptekarz Heinrich Grabowsky i otworzył drugą w Opolu aptekę - Pod Lwem. I prawdopodobnie już wtedy pojawił się nad wejściem do apteki znany do dziś opolanom rzeźbiony złoty lew.
Najbardziej jednak znanym i znaczącym wydarzeniem związanym z tym domem był pobyt w Opolu w roku 1655, podczas najazdu szwedzkiego, króla Jana Kazimierza, który miał się tutaj zatrzymać jako gość barona Oppersdorfa. I w tym domu 30 listopada wydał słynny uniwersał do narodu polskiego, wzywający do walki z najeźdżcą.
Ostatnia wojna oszczędziła budynek. Jako jeden z nielicznych w rynku ostał się bez szwanku, od 1945 roku funkcjonował jako budynek mieszkalno-usługowy. Przybyły do Opola aptekarz Czesław Marcinkowski już w marcu wznowił działanie apteki Pod Lwem, później w tym lokalu był sklep z pamiątkami TOP-ART, a ostatnio dżinsy Levi's.
W skrzydle południowym domu, z wejściem od ulicy Zamkowej, mieści się od lat miejska biblioteka muzyczna.
Andrzej Hamada, "Dom Książęcy - siedziba Piastów", Gazeta WYborcza, Opole 2004
I należy ten dom do najstarszych w Opolu, choć jego dzisiejszy kształt pochodzi z XVII wieku, a klasycystyczny wystrój architektoniczny z 1824 roku. Był jednym z pierwszych w Opolu domów murowanych, zgodnie z fundacją księcia biskupa Jana Kropidły z 1421 roku.
Po wielkim pożarze w 1615 roku stał się własnością hrabiowskiego rodu Oppersdorfów z Glogówka, a później, od początku XVIII wieku, często zmieniali sie jego właściciele, m.in.: winiarz Rolcke, baron von Fragstein, piekarz Stolz, pocztowiec Albrecht, kupiec Landsberger.
W XVIII wieku ten dom, jako pierwszy w rynku (poza kramami śródrynkowymi), otrzymał prawo prowadzenia handlu, co było wyróżnieniem. Początkowo mieściły się tutaj służby porządkowe i biura podatkowe, ale w 1824 roku dom wykupił aptekarz Heinrich Grabowsky i otworzył drugą w Opolu aptekę - Pod Lwem. I prawdopodobnie już wtedy pojawił się nad wejściem do apteki znany do dziś opolanom rzeźbiony złoty lew.
Najbardziej jednak znanym i znaczącym wydarzeniem związanym z tym domem był pobyt w Opolu w roku 1655, podczas najazdu szwedzkiego, króla Jana Kazimierza, który miał się tutaj zatrzymać jako gość barona Oppersdorfa. I w tym domu 30 listopada wydał słynny uniwersał do narodu polskiego, wzywający do walki z najeźdżcą.
Ostatnia wojna oszczędziła budynek. Jako jeden z nielicznych w rynku ostał się bez szwanku, od 1945 roku funkcjonował jako budynek mieszkalno-usługowy. Przybyły do Opola aptekarz Czesław Marcinkowski już w marcu wznowił działanie apteki Pod Lwem, później w tym lokalu był sklep z pamiątkami TOP-ART, a ostatnio dżinsy Levi's.
W skrzydle południowym domu, z wejściem od ulicy Zamkowej, mieści się od lat miejska biblioteka muzyczna.
Andrzej Hamada, "Dom Książęcy - siedziba Piastów", Gazeta WYborcza, Opole 2004
Zachodnia pierzeja Rynku
więcej zdjęć (173)
Dawniej: Westseite
Rynek 2
więcej zdjęć (21)
Zabytek: -
Kamienica nr 2, usytuowana szczytowo oraz harmonijnie połączona z otaczającymi ją budynkami, kształtuje zachodnią pierzeję opolskiego rynku, która określa jeden z fragmentów zespołu architektonicznego domów przyrynkowych.
Historia
Obecna kamienica powstała w latach 30. XX w., zniszczona podczas działań wojennych została przebudowana w latach 1945-52. Wzniesiona na miejscu wcześniej znajdującej się kamienicy, którą Hans Lutsch – badacz architektury, konserwator i architekt określił na podstawie form frontonu szczytowego jako barokową. Partia szczytu wyróżniała się bogato rzeźbionym obramieniem otworu okiennego na poddaszu. Został on ujęty pilastrami oraz wolutami i zamknięty półowalnym frontonem, w którego polu wewnętrznym umieszczono motyw muszli. W części parterowej kamienicy od 1946 roku mieściła się wypożyczalnia książek Księgarnia Opolska, w latach 80. XX w. – Księgarnia Literacka. Dom nr 2, niegdyś dwuosiowy z trzema kondygnacjami i bogatym wystrojem architektonicznym fasady dziś stanowi jedynie swobodną interpretację nawiązującą do baroku.
Opis
Kamienica usytuowana jest w zwartej zabudowie zachodniej pierzei rynku, w centrum układu staromiejskiego. Wzniesiona została na planie wydłużonego prostokąta wzdłuż linii wsch.-zach., w miejscu wąskiej, średniowiecznej parceli mieszczańskiej. Murowana z cegły, tynkowana, czterokondygnacyjna z ostatnim poziomem określonym przez mezzanino oraz zwieńczona dachem dwuspadowym krytym papą. Elewacja frontowa jest 3-osiowa, symetryczna, artykułowana poziomymi gzymsami międzykondygnacyjnymi na poziomie pierwszej, czwartej, piątej kondygnacji, a także gzymsem wieńczącym partię szczytu. Poziom przyziemia wyznaczają głównie przestrzenie witryn flankowane przez otwory wejściowe w osiach skrajnych elewacji, prowadząc do lokalu usługowego i właściwej klatki schodowej budynku. Powyższe trzy kondygnacje ujmują płaskie filary przyścienne w formie pionowych, boniowanych pasów rozmieszczone na krańcach elewacji. Płaszczyzna ściany nieznacznie cofnięta w tym miejscu, zakończona została poziomym podziałem, nad którym wznosi się ostatnia poziom półpiętra. Nad nim wznosi się trójosiowy szczyt z dekoracją stiukową. Budynek podpiwniczony, o trójtraktowy układzie wnętrz. Zejście do piwnicy znajdujące się w drugim trakcie. Obiekt dostępny z zewnątrz.
Oprac. Joanna Banik, Katarzyna Latocha, OT NID w Opolu, 15.03.2019 r.
Źródło: (CC BY-NC-ND 3.0)
Historia
Obecna kamienica powstała w latach 30. XX w., zniszczona podczas działań wojennych została przebudowana w latach 1945-52. Wzniesiona na miejscu wcześniej znajdującej się kamienicy, którą Hans Lutsch – badacz architektury, konserwator i architekt określił na podstawie form frontonu szczytowego jako barokową. Partia szczytu wyróżniała się bogato rzeźbionym obramieniem otworu okiennego na poddaszu. Został on ujęty pilastrami oraz wolutami i zamknięty półowalnym frontonem, w którego polu wewnętrznym umieszczono motyw muszli. W części parterowej kamienicy od 1946 roku mieściła się wypożyczalnia książek Księgarnia Opolska, w latach 80. XX w. – Księgarnia Literacka. Dom nr 2, niegdyś dwuosiowy z trzema kondygnacjami i bogatym wystrojem architektonicznym fasady dziś stanowi jedynie swobodną interpretację nawiązującą do baroku.
Opis
Kamienica usytuowana jest w zwartej zabudowie zachodniej pierzei rynku, w centrum układu staromiejskiego. Wzniesiona została na planie wydłużonego prostokąta wzdłuż linii wsch.-zach., w miejscu wąskiej, średniowiecznej parceli mieszczańskiej. Murowana z cegły, tynkowana, czterokondygnacyjna z ostatnim poziomem określonym przez mezzanino oraz zwieńczona dachem dwuspadowym krytym papą. Elewacja frontowa jest 3-osiowa, symetryczna, artykułowana poziomymi gzymsami międzykondygnacyjnymi na poziomie pierwszej, czwartej, piątej kondygnacji, a także gzymsem wieńczącym partię szczytu. Poziom przyziemia wyznaczają głównie przestrzenie witryn flankowane przez otwory wejściowe w osiach skrajnych elewacji, prowadząc do lokalu usługowego i właściwej klatki schodowej budynku. Powyższe trzy kondygnacje ujmują płaskie filary przyścienne w formie pionowych, boniowanych pasów rozmieszczone na krańcach elewacji. Płaszczyzna ściany nieznacznie cofnięta w tym miejscu, zakończona została poziomym podziałem, nad którym wznosi się ostatnia poziom półpiętra. Nad nim wznosi się trójosiowy szczyt z dekoracją stiukową. Budynek podpiwniczony, o trójtraktowy układzie wnętrz. Zejście do piwnicy znajdujące się w drugim trakcie. Obiekt dostępny z zewnątrz.
Oprac. Joanna Banik, Katarzyna Latocha, OT NID w Opolu, 15.03.2019 r.
Źródło: (CC BY-NC-ND 3.0)
Rynek
więcej zdjęć (1724)
Dawniej: Ring