Późnogotycki kościół, pochodzi z lat 1570-1580. Wzniesiono go poza murami miasta jako kościół ewangelicki, na miejscu dawnego klasztoru, zniszczonego w 1469 r. Od 1624 r. funkcjonuje jako kościół katolicki pod wezwaniem św. Doroty. Po pożarze Radkowa w 1738 r. przebudowany został na barokowy. Kolejny pożar w 1878 r. zniszczył dach i wieżę. Po odbudowie świątynia przetrwała w niezmienionej formie do naszych czasów. Kościół jest orientowany, jednonawowy. Prezbiterium przykryto sklepieniami kolebkowymi z lunetami, nawę przebudowano na emporową halę z kaplicami bocznymi. Wyposażenie wnętrza jest głównie XVIII-wieczne, zaś dwa ołtarze boczne pochodzą z 1818 r. Polichromia datowana jest na lata 1738-1740. W południowej kruchcie znajduje się kamienny słup z datą 1488 (1588?). Zachowała się też gotycka chrzcielnica z XVI w.



Źródło: