starsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 5 głosów | średnia głosów: 5.41
 | Polska › woj. mazowieckie › Warszawa › Śródm. Południowe › ul. Wspólna › Hampton by Hilton |
5 maja 2013 , Budowa hotelu przy ulicy Wspólnej róg Chałubińskiego po problemach z inwestorem Hotel System prawdopodobnie powstanie hotel grupy Hilton.
Skomentuj zdjęcie
|
Na stronie od 2012 luty
14 lat 3 miesiące 8 dni |
Dodane: 12 maja 2013, godz. 10:58:01
Autor zdjęcia: maj
Rozmiar: 852px x 1200px
Licencja: CC-BY-SA 3.0 Aparat: COOLPIX L120
1 / 160sƒ / 9.1ISO 806mm
1 pobranie 1070 odsłon 5.41 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia maj
Obiekty widoczne na zdjęciu
Hampton by Hilton
więcej zdjęć (5)
Architekci: Piotr Bujakowski, Ernst Hoffmann
Inwestor: S+B Gruppe AG
Zbudowano: 2006-14
Inwestycję Hotelu System przy ul. Wspólnej rozpoczęto w 2006 roku. W 2011 roku przejęła ją austriacka firma S+B za 5 tys. zł. Rozpoczęto rozmowy o współpracy z korporacją Hilton, która miała zakończyć się budową hotelu. Planowano stworzenie 300 lokali hotelowych. Początek działalności placówki miał się rozpocząć we wrześniu 2013 roku. Ostatecznie hotel otworzył podwoje 17 września 2014 roku.
ul. Wspólna
więcej zdjęć (376)
Ulica zaczyna się 150 m przed ul. Kruczą i biegnie na zachód, aż do ul. T. Chałubińskiego.
Była drogą narolną biegnącą przez role Kałęczyna między włókami Burkat (Burghardta) na południe i tzw. Włóką Szeroką po stronie północnej. Była więc wspólną drogą dla obu tych włók. Właściciele Włóki Szerokiej, misjonarze świętokrzyscy, po 1678 założyli przy drodze folwark, a następnie wybudowali cegielnię, zaś w latach 1745-1781 założyli cmentarz dla parafii świętokrzyskiej i wznieśli na nim w 1783 klasycystyczną kaplicę, do dziś zachowaną. Po cegielni, w pobliżu obecnej Poznańskiej, pozostały glinianki. Nazwę Wspólna otrzymała ulica oficjalnie w 1770, uregulował ją w tym czasie geometra Maciej Deutsch, nadając jej szerokość 24 łokci (przeszło 14 m). Na rozparcelowanych i wymierzonych przez niego działkach, osadnicy wybudowali do 1784 24 domy i dworki drewniane oraz 1 dom murowany, założyli liczne ogrody. Zabudowa objęła Wspólną od rozdroża Złotych Krzyży do ul. Wielkiej (ob. Poznańskiej). Na przełomie XVIII i XIX w. dalszy ciąg Wspólnej za Wielką na zachód został zaorany. W tym czasie w pobliżu Kruczej, po stronie nieparzystej, wybudowano niewielki browar; jednocześnie pożar zniszczył kilka domów. Po 1831 zamknięto cmentarz. Ruch budowlany, nikły do 1844, wzrósł od połowy XIX w. W 1858 Wspólna została poszerzona, a w następnym roku stanęło przy niej kilkanaście domów murowanych, choć niewielkich. W 1870 między ul.Leopoldyny (ob. Emilii Plater) i Teodora (ob. Chałubińskiego) założono Ogród Pomologiczny. W tym czasie Wspólna od Wielkiej do obecnej Chałubińskiego zaczęła się zabudowywać. Ok. 1900 między obecnymi ulicami: Chałubińskiego, Nowogrodzką i Lindleya wzniesiono zespół szpitala Dzieciątka Jezus i Domu Wychowawczego im. ks. Boduena (arch. J. Dziekoński). Najbardziej monumentalne kamienice, o okazałych fasadach secesyjnych i modernistycznych, wybudowano w latach 1898-1911 pod nr 3 i 3a - o wspólnej fasadzie, nawiązującej do empire'u (arch. J. N. Czerwiński), nr 5 - secesyjną o ornamentyce nawiązującej do rokoka, nr 7 - modernistyczną, nr 9 -secesyjną, nr 10 - modernistyczną (arch. arch. J. N. Czerwiński i Z. Rospendowski). W 1944 zabudowa Wspólna została zniszczona przede wszystkim między pl. Trzech Krzyży i ul. Kruczą. W 1947 Wspólna została odcięta od pl.Trzech Krzyży gmachem PKPG (Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego).
źródło: "Ulice i place Warszawy" - Eugeniusz Szwankowski, Wydawnictwo Naukowe PWN SA
Była drogą narolną biegnącą przez role Kałęczyna między włókami Burkat (Burghardta) na południe i tzw. Włóką Szeroką po stronie północnej. Była więc wspólną drogą dla obu tych włók. Właściciele Włóki Szerokiej, misjonarze świętokrzyscy, po 1678 założyli przy drodze folwark, a następnie wybudowali cegielnię, zaś w latach 1745-1781 założyli cmentarz dla parafii świętokrzyskiej i wznieśli na nim w 1783 klasycystyczną kaplicę, do dziś zachowaną. Po cegielni, w pobliżu obecnej Poznańskiej, pozostały glinianki. Nazwę Wspólna otrzymała ulica oficjalnie w 1770, uregulował ją w tym czasie geometra Maciej Deutsch, nadając jej szerokość 24 łokci (przeszło 14 m). Na rozparcelowanych i wymierzonych przez niego działkach, osadnicy wybudowali do 1784 24 domy i dworki drewniane oraz 1 dom murowany, założyli liczne ogrody. Zabudowa objęła Wspólną od rozdroża Złotych Krzyży do ul. Wielkiej (ob. Poznańskiej). Na przełomie XVIII i XIX w. dalszy ciąg Wspólnej za Wielką na zachód został zaorany. W tym czasie w pobliżu Kruczej, po stronie nieparzystej, wybudowano niewielki browar; jednocześnie pożar zniszczył kilka domów. Po 1831 zamknięto cmentarz. Ruch budowlany, nikły do 1844, wzrósł od połowy XIX w. W 1858 Wspólna została poszerzona, a w następnym roku stanęło przy niej kilkanaście domów murowanych, choć niewielkich. W 1870 między ul.Leopoldyny (ob. Emilii Plater) i Teodora (ob. Chałubińskiego) założono Ogród Pomologiczny. W tym czasie Wspólna od Wielkiej do obecnej Chałubińskiego zaczęła się zabudowywać. Ok. 1900 między obecnymi ulicami: Chałubińskiego, Nowogrodzką i Lindleya wzniesiono zespół szpitala Dzieciątka Jezus i Domu Wychowawczego im. ks. Boduena (arch. J. Dziekoński). Najbardziej monumentalne kamienice, o okazałych fasadach secesyjnych i modernistycznych, wybudowano w latach 1898-1911 pod nr 3 i 3a - o wspólnej fasadzie, nawiązującej do empire'u (arch. J. N. Czerwiński), nr 5 - secesyjną o ornamentyce nawiązującej do rokoka, nr 7 - modernistyczną, nr 9 -secesyjną, nr 10 - modernistyczną (arch. arch. J. N. Czerwiński i Z. Rospendowski). W 1944 zabudowa Wspólna została zniszczona przede wszystkim między pl. Trzech Krzyży i ul. Kruczą. W 1947 Wspólna została odcięta od pl.Trzech Krzyży gmachem PKPG (Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego).
źródło: "Ulice i place Warszawy" - Eugeniusz Szwankowski, Wydawnictwo Naukowe PWN SA