 | Polska › woj. łódzkie › Łódź › Centrum › ul. Kilińskiego Jana › Hotel "Polonia Palast" |
28 września 2012 , Panorama skrzyżowania ulic Narutowicza i Kilińskiego.
Zawsze szaro-brudny, a dziś niewyobrażalnie różowy budynek hotelu "Polonia"
|
Na stronie od 2011 wrzesień
14 lat 7 miesięcy 26 dni |
Hotel Polonia Palast ** hotel w Łodzi przy ulicy Narutowicza 38
Hotel "Palast" powstał w latach 1910 - 1912, przy ówczesnym skrzyżowaniu ulic Dzielnej i Widzewskiej. Pomysł na jego wybudowanie dała rodzina Dobrzyńskich. Fasadę hotelu projektował Rudolf Koloch z Wrocławia. Elewacje miały formę klasycyzującą z ryzalitami żłobkowanych półkolumn, na nich stanęły alegoryczne postacie kobiet w antycznych strojach.
Budynek był bardzo nowoczesny posiadał bowiem centralne ogrzewanie, światło elektryczne, najnowszej konstrukcji windę, pralnię chemiczno - elektryczną, telefony, bieżącą wodę i bogate wyposażenie. Po I wojnie światowej właścicielami hotelu byli bracia Leopold Dobrzyński i Maurycy Dobrzyński. W latach 20. XX wieku podczas remontu generalnego, zmieniono nazwę na "Polonia - Palast". W 1939 roku znów zmieniono nazwę, tym razem na "Polonia". Po II wojnie światowej budynek zajęła Armia Czerwona i urządziła w nim szpital wojskowy.
W styczniu 1946 roku oddano go władzom miasta, te natomiast podporządkowały go przedsiębiorstwu "Hotele Miejskie". Budynek poddano całkowitemu remontowi w latach 1969 - 1972. Wtedy utworzono podcienia wzdłuż elewacji gmachu oraz rozszerzono skrzyżowanie ulic J. Kilińskiego i G. Narutowicza.
W 2008 roku zakończono remont generalny. Renowacji poddano elewację, jak również wnętrza budynku. Poza przywróceniem dawnego wyglądu, postanowiono wrócić do nazwy Polonia Palast.
W Hotelu Polonia swój apartament miała Hanka Bielicka.
Wikipedia
Hotel Centrum z kasynem zlokalizowany w samym centrum miasta niedaleko ul. Piotrkowskiej. Wybudowany w 1976 roku Obecnie jest najwyższym łódzkim hotelem - 46 m. Posiada 188 pokoi, 7 sal konferencyjnych, restauracja , coctail bar, kasyno, kantror, siłownię, saunę suchą i salonu fryzjerskiego. W apartamentach hotelu gościł m.in premiera Rosji Michaiła Kasjanowa, Charlesa Aznavoura, polscy laureaci Oskarów Jana A. P. Kaczmarek, i Zbigniew Rybczyński łotewskiego skrzypka Gidona Kremera.
Od wielu lat Hotel Centrum, jest miejscem bankietów i noclegów gwiazd filmu największego na świecie festiwalu filmowego poświęconemu sztuce operatorów filmowych (Międzynarodowego Festiwalu Sztuki Autorów Zdjęć Filmowych) Camerimage. W hotelu ma swój apartament reżyser David Lynch. Hotel gościł wiele ekip filmowych między innymi w hotelu kręcono scen do polskiej komedii sensacyjnej Piłkarski poker
Od 1991 r. w Hotelu działa Casino Centrum z basenem . W ofercie kasyna jest : Ruletka Amerykańska, Black Jacka , Poker - Oasis Poker, Automaty do gry.
Suplement:
W połowie 2014 r. hotel przestał funkcjonować, a na przełomie 2014 i 2015 r. został zburzony. W jego miejscu ma powstać nowy budynek biurowy.
Przed 1925 rokiem ulica nosiła nazwę Widzewska. Następnie patronem ulicy stał się płk. Jan Kiliński. Ulica Jana Kilińskiego zyskała na prestiżu w drugiej połowie XIX stulecia. Przy niej kończył bieg pociąg z Koluszek (od 1865 r.), który przywoził bawełnę, a wywoził tkaniny na teren imperium Rosyjskiego. W pobliżu stanęła cerkiew św. Aleksandra Newskiego. Przy ul. Tuwima wzniesiono gmach Poczty Głównej (1903 rok), a przy ul. Narutowicza ekskluzywny wówczas hotel Polonia. Naprzeciw dworca kolejowego powstał w okresie międzywojennym Dom Pomnik Józefa Piłsudskiego (dziś Łódzki Dom Kultury). W czasie II wojny światowej zmieniono nazwę ulicy na Buschlinie. Po wyzwoleniu Łodzi powrócono do dzisiejszej nazwy ulicy.
Wikipedia
* Ulica znana co najmniej od 1830 jako Dzielna
* od 1915 Bahnstrasse
* od 1918 ul. Dzielna
* od ok. 1930 ul. Narutowicza
* od 1940 Schlageterstrasse
* od 1945 ul. Narutowicza
Od 1869 roku ul. Dzielną oświetlało 20 latarni gazowych. W 1913 roku została już oświetlona lampami elektrycznymi. W latach 1916-1917 ułożono na niej bruk drewniany. W roku 1931 roku na odcinku od ul. Piotrkowskiej do ul. Skwerowej (dziś - ul. POW) stała się aleją spacerową. Zabroniono na niej ruchu wozów, samochodów ciężarowych i wózków ręcznych. Do 1938 r. wszystkie kamienice podłączono do kanalizacji.
Wikipedia