Budynek, w którym mieści się Muzeum Sportu i Turystyki w Karpaczu został wzniesiony społecznie przez jego mieszkańców na terenie przekazanym przez gminę w latach 1932-36. Od początku przeznaczony on był na cele muzealne. Lokalna społeczność była dumna z tego, że szczycić się może swoją długą historią i osiągnięciami przed przyjeżdżającą tutaj publicznością nie tylko z całego Dolnego Śląska, ale i z innych regionów Europy.

Było to tak zwane Muzeum Regionalne, podobne do tych, jakie powstawały w tym czasie w bardziej zamożnych miastach Dolnego Śląska. Urządzono w nim ekspozycję o tematyce regionalnej, przede wszystkim poświęconą temu terenowi. Po zakończeniu II wojny światowej muzeum to udostępniono do zwiedzania.
Niestety wkrótce muzeum zamknięto, a zbiory muzealne przekazano do innych placówek muzealnych w kraju. Budynek przeznaczono na cele mieszkalne.

Mieszkańcy Karpacza przez wiele lat podejmowali próby jego reaktywowania. Przeglądając prasę regionalną pochodząca z tamtego okresu czasu znaleźć można artykuły poświęcone właśnie tej tematyce. Między innymi w 1959 roku w tygodniku regionalnym "Nowiny Jeleniogórskie" ukazały się dwa artykuły: "Spór o korzeń mandragory" (Nr 5/45) oraz "Kiedy w Karpaczu będzie muzeum?" (Nr 30/70).

Działania mające na celu utworzenie w Karpaczu na nowo placówki muzealnej podjęte zostały w 1971 roku.
Otwarcie Muzeum Sportu i Turystyki Regionu Karkonoszy w Karpaczu, jako filii Muzeum Sportu i Turystyki w Warszawie nastąpiło 3 września 1974 roku.
Od 1 stycznia 2003 r. Muzeum Sportu i Turystyki w Karpaczu jest samodzielną Instytucją Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego.

za