Dawne gimnazjum zostało wybudowane na placu należącym niegdyś do zakonu brygidek, w latach 1857-1859 wg. projektu Antoniego Sulimowskiego, pod kierunkiem Juliana Ankiewicza. Do 1918 r. wybudowany budynek mieścił gimnazjum męskie. Od+ remontowany w latach 20-tych, zaadaptowano na pomieszczenia Sądu Apelacyjnego i Państwowego Gimnazjum im. St. Staszica. Później Gimnazjum Żeńskie im. Unii Lubelskiej. Obecnie mieści Wydział Pedagogiki i Psychologii UMCS. Elewacje eklektyczne.

Opis (sytuacja, material i konstrukcja, rzut, bryła, elewacje, dach, wnętrze wyposażenie, instalacje)

Budynek w ciągu zabudowy ul. Narutowicza, od półn.-wsch. przylega do skweru przed kościołem NMP Zwycięskiej u zbiegu ul. Pstrowskiego i ul. Osterwy; złożony z korpusu i skrzydła w układzie wydłużonej litery L.

Ściany ceglane, otynkowane; stropy płaskie drewniane; sklepienia żelazobetonowe; dach dwuspadowy z drewnianą więźbą, kryty blachą.

Całość podpiwniczona, dwukondygnacyjna. Korpus na planie wydłużonego prostokąta, dwutraktowy z korytarzem pośrodku i drewnianą klatką schodową o założeniu pałacowym na osi środkowej; druga klat- ka /boczna/ w narożniku półn.-zach. Skrzydło na planie prostokąta, jedno traktowe z aulą.

Wnętrza o skromnej dekoracji architektonicznej, częściowo prze- budowane /nowe ścianki działowe/.

Elewacja frontowa korpusu 27-osiowa, z 2 płaskimi pseudoryzalitami o 3 osiach/ na narożach i środkowym /5-osiowym z trójkątnym tympanonem w zwieńczeniu i prostokątnym portalem ujętym pasami boniowań w I kondygnacji. Podziały horyzontalne wyznaczają proste gzymsy między kondygnacyjne i gzyms wieńczący. Podziałów wertykalnych brak. Otwory okienne prostokątne, w obramieniach architektonicznych z pilastrami wspierającymi trójkątne nadokienniki /w kondygnacji I oraz pasami tynku z uszakami i odcinkami gzymsu jako nadokiennikami /w kondygnacji II. Dekorację elewacji uzupełniają 2 symetrycznie rozmieszczone balkony z żeliwnymi balustradami. Elewacja boczna /skrzydła/ 11-osiowa o analogicznych podziałach, otworach okiennych i obramieniach; z 3-osiowym, płaskim, pseudoryzalitem w części półn.-zach., zdobionym pilastrami między osiami okien i na narożach /w I i II kondygnacji, z prostokątną nastawą szczytową ponad gzymsem wieńczą- cym na osi środkowej balkon z żeliwną balustradą. Elewacje tylne /korpusu i skrzydła/ ujednolicone, o słabych podziałach horyzontalnych i wertykalnych z prostokątnymi otworami okiennymi w prostych obramieniach.

Ogrzewanie wnętrza za pomocą centralnego ogrzewania./kaloryfery/

Źródło;