Tłumaczenie krótkiego tekstu starszego nauczyciela więziennego (niem. Starfanstaltsoberlehrer) Heinricha Klanta.

"Wizyta w zakładzie karnym w Strzelcach Opolskich"

"Ten, kto jedzie pociągiem w stronę miasta, zauważy w pobliżu dworca kolejowego nietypową budowlę zwieńczoną krzyżem. Przed nią znajduje się kompleks domków malowniczo otoczonych ogródkami. To zakład karny oraz domy dla pracujących tam urzędników i funkcjonariuszy. Aby dotrzeć do miasta z dworca, należy przejść przez teren osiedla lub obejść go, idąc wzdłuż Lublinitzer Str. (ob. ul. Karola Miarki). Spójrzmy z tej właśnie ulicy w kierunku budynku bramnego: po prawej i lewej stronie znajdują się domy urzędników wyższego szczebla - willa dyrektora zakładu karnego (pierwsza po prawej), mieszkania dla duchownych, nauczycieli i inspektorów.

Przekroczywszy budynek bramny, gdzie dzień i noc stróżuje jeden z funkcjonariuszy, znajdziemy się na dziedzińcu wejściowym. Przed sobą widzimy: po środku wejście do skrzydła administracyjnego z biurami, gdzie na górnym piętrze znajduje się kościół, a na najniższej kondygnacji rozmaite pomieszczenia i magazyny. Od wejścia głównego na prawo odchodzi zadaszone przejście prowadzące do budynku gospodarczego (kuchnia, piekarnia, pralnia), a na lewo do szpitala więziennego. Dalej z tyłu, w tle, widać dwa skrzydła budynku, w których zlokalizowane są cele dla więźniów.

Zakład karny w Strzelcach Opolskich jest więzieniem celkowym, zbudowanym w latach 1885-1889 w oparciu o więzienie Pentonville w Anglii. Zaprojektowano go na rzucie krzyża. Hala centralna stanowi punkt przecięcia się czterech skrzydeł budynku, z których jedno (skrzydło administracyjne) jest krótsze niż trzy pozostałe, gdzie umiejscowione są cele. Każde z tych trzech skrzydeł jest czterokondygnacyjne i ułożone panoptycznie. Hala centralna znajduje się na I piętrze, skąd można obserwować cały zakład karny. Na niższej kondygnacji umieszczono instalację grzewczą."

(chrzan233 za: Oberschlesien im Bild. Nummer 4, 26.1.1933)

CENTRUM BROWAR to nowo powstały obiekt, odbudowany i wyremontowany na kanwie dawnego browaru. Postanowiliśmy temu znanemu miejscu przywrócić dawny blask i przypomnieć lata świetności. Budynek został na nowo odrestaurowany i zmodernizowany, zmienione zostało również jego przeznaczenie. Zdecydowaliśmy się stworzyć tutaj Centrum Rozrywki wraz z restauracją słynącą z najwyższej jakości usług, dobrej kuchni oraz miłej atmosfery.

Więcej na stronie internetowej Centrum Browar

Wybudowanie kościoła katolickiego pod wezwaniem św. Wawrzyńca należy datować przed 1290, kiedy to odnotowany został pierwszy znany proboszcz - Mikołaj, będący również notariuszem księcia Bolesława I opolskiego. Kościół i proboszcz administracyjnie podlegali wówczas archiprezbiteriatowi w Opolu. Świątynia znajdowała się w obrębie murów miejskich. W I połowie XVw. odnotowano fundacje ołtarzy w tym kościele i pojawienie się funkcji ołtarzysty (opiekuna danego ołtarza). Ówcześnie na plebanii urzędowali: proboszcz i jeden wikary. Pierwotny kościół był drewniany i niezbyt duży, w latach 1575-1629 należał do protestantów.
Na początku XX wieku rozpoczęto rozbudowę, a właściwie budowę nowej świątyni, na miejscu poprzedniego kościoła. Proboszcz Maksymilian Ganczarski, przy wsparciu architekta Jerzego Gűldenpfenniga, w latach 1904-1907, zbudował większy, murowany, neobarokowy kościół parafialny zaprojektowany jako trzynawowa bazylika. Konsekracji kościoła 3 czerwca 1907 dokonał kardynał J. Kopp. Z dotychczasowego kościoła do nowej świątyni został przeniesiony jedynie ołtarz główny (z 1712), będący dziełem rzeźbiarza wrocławskiego Jana Königa, jak również ołtarze boczne i częściowo ambona. Stary kościół był budowlą bardzo skromną z trzema podłużnymi nawami, z kolei nowy kościół stał się o wiele bardziej rozbudowany. Zbudowany został na planie krzyża łacińskiego. Nowy kościół św. Wawrzyńca jest wykonany z cegieł, od zewnątrz otynkowany. Długość kościoła wynosi 58 m, szerokość środkowej nawy - 12,8 m, wysokość - 14 m. Sklepienie jest beczkowe, łączy się w skrzyżowaniu w efektywną kopułę. Wieża sięga 62 m wysokości, ukoronowana jakby czepkiem barokowym. Po bokach prowadzą schody w kierunku organów. Obok chóru znajdują się 2-piętrowe przybudówki. (wikipedia: ).