Jest to zapewne zdjęcie na dzisiejszej linii tramwajowej do Zgierza. Początkowo, dzisiejsze linie podmiejskie były obsługiwane trakcją parową

do Bałuciorz: To co, przepisujemy do Łódzkiej w Zgierzu?

do WW: Możemy jeszcze poczekać co inni koledzy powiedzą

do Bałuciorz: Zdjęcie wykonano 9 kwietnia 1922 r., w dniu inauguracji linii tramwajowej (z trakcją parową) Zgierz - Ozorków. Miejsce, to krańcówka tej linii w Zgierzu, na placu przy dworcu kolejowym Zgierz Kaliski, przy wiadukcie kolejowym przez ul. Łódzką. Podpis pod tym zdjęciem w "Historii linii tramwajowej do Zgierza i Ozorkowa" brzmi: Inauguracja linii do Ozorkowa, Stacja Zgierz Kaliski, początek linii przy dworcu kolejowym.

do zeto: Przy wiadukcie był dworzec?

do WW: Podam cytat z w/w opracowania: "Nowa jednotorowa linia miała początek na placu przy dworcu kolejowym w Zgierzu, następnie splatała się z istniejącą linią prowadzącą z Łodzi do rynku nowego Miasta, aby za przystankiem i mijanką Kurak odgałęzić się i poprzez stare centrum wejść na trakt łęczycki...". W innym miejscu: "Pierwsza krańcówka tej linii [Łódź-Ozorków] z konieczności - z powodu jej pierwotnie trakcji parowej - została usytuowana w ... Zgierzu, przy wiadukcie kolejowym na ul. Łódzkiej."
Dopiero w 1927 roku po zelektryfikowaniu linia została doprowadzona do Łodzi, gdzie kończyła się "wekslem" w tym samym miejscu co linia zgierska, czyli na ul. Zgierskiej, pomiędzy pl. Kościelnym a Bałuckim Rynkiem.
Zgierska krańcówka stała się bocznicą tramwajową i krańcówką zapasową, wykorzystywaną do początku lat 90. XX w.

do zeto: Dla mnie to jest niejasne. Czy początek linii to znaczy to samo co krańcówka? Jeżeli tak, to nie mogła być jednocześnie przy dworcu kolejowym i przy wiadukcie... Z tego co widzę na starych mapach, odgałęzienie w stronę dworca wzdłuż ul. Kolejowej było krótkie, sięgało niecałych 300 m od ul. Łódzkiej. Ulica Kolejowa jest do dziś nieutwardzona, więc na zdjęciu powinniśmy mieć Łódzką.

do WW: Tramwaj do Ozorkowa do 1927 r., czyli do elektryfikacji linii przewoziły pasażerów na odcinku Zgierz [Kaliski, czyli obecna stacja Zgierz] - Ozorków. Parowozy i wagony stacjonowały w Helenówku. Krańcówka na pewno była przy stacji Zgierz Kaliski, bo chociażby tak jest opisany rozkład jazdy z epoki. Było to więc w pobliżu i wiaduktu i dworca (lub raczej stacji - dla mnie do niedawna pojęcie stacja i dworzec były synonimami; dopiero na FP przeniknąłem różnicę między nimi). Jak głęboko sięgała ta krańcówka, to na podstawie map stwierdzić nie tak łatwo, chyba weksel kończył się na wysokości części towarowej stacji. Co do samego zdjęcia też mam pewne wątpliwości. Np. skąd na takim zadupiu jakim była w 1922 r. ul. Łódzka w Zgierzu lampa? Dlaczego drewniany barak jest usytuowany tuż przy torach? Z drugiej strony co robi tam słup trakcyjny z przewodami? Może krańcówka już wcześniej była wykorzystywana jako bocznica do przewozów towarowych? Bo po 1927 r. to była jej podstawowa funkcja. Tam rozładowywano w 1929 r. Lilpopy i jeszcze po wojnie pierwsze łódzkie N-ki. Dopiero dużo później wybudowano bocznicę przy Kilińskiego-Tymienieckiego, gdzie docierały drogą kolejową kolejne generacje wagonów. Reasumując nie jestem pewny, w którym miejscu wykonano to zdjęcie:)

do zeto: No więc właśnie, to jest zasadnicza różnica, czy weksel dochodził do stacji, czy do dworca. Mapy pokazują jego zasięg dość jednoznacznie, z tym że w l. 40., czy możliwe, by pierwotnie był dłuższy?

Było to tak. Gdy w 1920 r. budowano linię tramwajową do Ozorkowa w tym samym czasie budowano bocznice tramwajową w Zgierzu od ul. Łódzkiej ul. J. Śniechowskiego, A. Struga do zakładu Boruta. Tramwaje zaczęły kursować jeszcze przed otwarciem linii do Ozorkowa bo podobno w 1921 roku. Cała bocznica od zakładu do Łódzkiej aż do linii Zgierskiej była zelektryfikowana i tramwaje z towarami jeździły do stacji Zgierz Kaliska gdzie jak widać na zdjęciu ten odcinek też musiał być zelektryfikowany by nie było problemu z odczepianiem elektrycznych składów. Jak najbardziej od samej istnienia bocznicy była to trakcja elektryczna. Dodam jeszcze to że od ul. Łódzkiej bocznica miała długość 436 metrów i kończyła się w okolicach przed przecięciem ulicy Czarnej przez torowisko. Oczywiście to tutaj kursowały pociągi parowe do Ozorkowa i dlatego ta bocznica a wcześniej stacja końcowa miała szerokim łukiem podpięcie do głównych torów tramwajowych na Łódzkiej tylko w jedną stronę na północ (kierunek Zgierz centrum)