Skwierzyńska, Zielińskiego w tle. Za chwilę podopisuję.

do Neo[EZN]: Ok dzięki.

Za 55, blok z Zielińskiego 43, ten na lewo ze Stysia 22 lub 22a :)

Kiedy stawiano te budynki to technologii wielkopłytowej jeszcze we Wrocławiu nie stosowano. Pierwsze baterie do produkcji takich płyt dopiero testowano w wytwórni przy ulicy Żmigrodzkiej. Te bloki jak i te w tle były stawiane w technologii wielkoblokowej. Wrocław wprowadził potem swoją technologię budowy z wielkiej płyty która nazywała się wrocławska wielka płyta i była opracowana w Mastoprojekcie Wrocław.

do † KazimierzP: Tak jest, zwana była WWP i charakteryzowała się równą grubością ścian i stropów - 14 cm. W ścianach zewnętzrnych była środkiem wkładka 2 cm styropianu. Z dzisiejszego punktu widzenia, ten styropian niewiele dawał, bo i tak były tzw. mostki cieplne, czyli, jakby to powiedzieć - nieciągłość ocieplenia. Bo każde ocieplenie ma sens kiedy jest ciągłe. Ciepłe do ciepłego, np. kiedy w ocieploną ścianę wchodzi płyta balkonowa - mamy taki mostek, bo tamtędy przenika zimno. Dziś są oczywiście systemy ciepłych balkonów.
Miastoprojekt produkował katalogi przykładowych rozwiązań mieszkań. Klika lat temu wywaliłam, a niedawno ktoś potrzebował.

do Danuta B.: + Kazimierza P: Hah, co za szkoda, wywaliłaś, ale by się przydało choć oglądnąć. Kazimierzu, a przybliż proszę co to za pieroństwo stosowano do budowy ,,jamników" ? O plombie między nimi Twoją opowieść już znam. Piszę pieroństwo, bo wydaje albo wydawało mi się, że to moje ,,nieparzyste" to wielka płyta. Po tapetowaniu odpadała jakaś wierzchnia podmurówka, więc ją ,,zbiłem". Ukazała się gładka jakby płyta właśnie. Twarde ściany, że dobre HILTI tylko pomoże, a nie zwykły gwóźdź, tak samo pusto między stropami, rury ciepłownicze wchodzą w podłogę, a tam pusto, no i chyba... właśnie - drobinki styropianu :)

do YouPiter: "Jamniki" przy Stysia (za moich czasów Próchnika!;-) to też wielki blok. Prefabrykaty betonowe po wyjęciu z form w których były naparzane są rzeczywiście bardzo twarde. Problemem tych wszystkich technologii był brak materiałów pozwalających na wypełnianie przestrzeni między elementami. Nie było za tamtych czasów pianek poliuretanowych które elastycznie i szczelnie mogłyby wypełnić dziury przez które przeprowadzano rury. Czasami dla uszczelnień, czy wypełnień stosowano różne "materiały". Znam kierownika montażu który mieszkając przez lata w budynku z prefabrykatów (pod jego nadzorem montowanym) chciał sobie ładniej wykończyć mieszkanie. Zbił stary tynk na węzłach pionowych (na stykach ścian konstrukcyjnych z osłonowymi) i okazało się, że zamiast betonu były wciśnięte gazety! Tak więc opieranie się na katalogach czy projektach systemów nie zawsze się przydaje przy pracach na domach czasów "realnego socjalizmu". Tyle, że można zobaczyć która ściana jest działowa, a która konstrukcyjna - a to może być bardzo przydatne przy wykonywaniu nowych przejść.
Wracając do pytań w jakiej technologii są montowane budynki we Wrocławiu po 1979 roku to trudno mi odpowiedzieć bom od tamtego czasu jestem Jeleniogórzaninem więc budynków w czasie montażu we Wrocławiu nie śledziłem, a nie zawsze po wykończeniu i ociepleniu można się dopatrzeć samej konstrukcji.

do † KazimierzP: Kapelusz aż po ziemię, Kazimierzu. Ale Pretficza jest i było. A nie chodziło Tobie o (też na,,p") Próchnika ?

do † KazimierzP: We Wrocławiu od ok. 75 r. królowała WWPP, czyli WWP wersja przejściowa (to oficjalna nazwa). Jak się okazało, następnej nie było.

do YouPiter: Masz rację i poprawiam w swojej wypowiedzi!

do Danuta B.: Była następna wersja. Po 1983 roku weszła poprawiona wersja WWP z grubszymi warstwami styropianu jako ocieplenie, zlikwidowano mostki termiczne. Zmieniono system zbrojenia węzłów pionowych i poziomych. Ściany konstrukcyjne przy węzłach pionowych przy osłonach dostały wycięcia na montaż wzmocnionego zbrojenia... Prawie całe Zabobrze III było montowane z takich już elementów wielkopłytowych. Pierwsze dwa bloki z tych prefabrykatów to bloki na Zabobrzu II/III przy ulicy Noskowskiego 11 i 12. Ale te infromacje powinne być przy Jeleniej Górze, cóż kiedy obydwa miasta są mi bardzo bliskie!;-)

do † KazimierzP: Ciekawe, ja już nie zapamiętałam, wtedy było w głowie roznoszenie ulotek itp. Wielka płyta miała trwać wiecznie, bo do likwidacji biura trwały prace nad jej ulepszaniem. Moja koleżanka dostała zlecenia na opracowanie zunifikowanych dachów stromych na blokach. Z jakiegoś powodu było to trudne, ale jej praca dostała nagrodę ówczesnego ministra resortu. Oczywiście ona dostała z tej kasy najmniej...