W granicach Wrocławia od 1868 r.

Fragment ulicy Borowskiej w pobliżu \"Skowroniej Góry\" - Przedwojenna nazwa ulicy - Am Lerchenberge - wywodziła się od Skowroniej Góry. Przy ulicy znajdowało się niewielkie osiedle o nazwie Lerchenberg, a także cmentarze parafialne. Po wojnie w latach 1946-1977 ulica nosiła nazwę Krynicka. Od 1978 roku ulica nie ma własnej nazwy i jest zaliczana do ul. Borowskiej.

Ulica zaczęła powstawać w 1863 r., kiedy urzędnik miejski Nowak przeznaczył część swej parceli przy ul. Piłsudskiego pod nową ulicę. Już dwa lata później otrzymała nazwę Neudorfstr. gdyż prowadziła do dawnej Nowej Wsi należącej do komadnorii joanitów. Stopniowo kamienice czynszowe zaczęły wypierać dawną zabudowę podmiejską i wiejską. W latach 1875-1911 przy południowym odcinku ulicy wzniesiono budynki szpitala Wenzel-Hancke (dziś Akademia Ekonomiczna). Plany urbanistyczne z końca XIX w. przewidywały przedłużenie ulicy do al. Wiśniowej. Niestety zrealizowano tylko krótki odcinek tuż przy dawnym Szpitalu Żydowskim (dziś Szpital Kolejowy), który nigdy nie został połączony z główną ulicą.

W czasie wojny wszystkie kamienice zostały zburzone, ocalały jedynie zabudowania dawnego szpitala. Obecna nazwa do 20 III 1972 r. odnosiła się do "głównego" odcinka oraz fragmentu przy al.Wiśniowej. Od tego czasu ten ostatni zaliczany jest do al. Wiśniowej.