starsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 9 głosów | średnia głosów: 5.87
 | Polska › woj. dolnośląskie › Wrocław › Świątniki › ul. Świątnicka › MPWiK - przepompownia wody Świątniki |
październik 2013 , Budynek kotłowni i stacji pomp w widoku od strony południowej. Właśnie trwa remont dachu, a potem adaptacja obiektu na cele reprezentacyjne.
Skomentuj zdjęcie
Licho
 Do przebudowy idzie komin. 2016-12-03 10:44:55 (9 lat temu)
do Licho: Na BTS? ;) 2016-12-04 19:33:29 (9 lat temu)
do Jarosław Dubowski: Kto wie… Choć inwestorem jest MPWiK, więc może nie będzie robił za konstrukcję wsporczą. 2016-12-04 21:26:50 (9 lat temu)
Mocno artystyczna podstawa komina, dość rzadki widok :) 2016-12-04 22:38:24 (9 lat temu)
|
|
Na stronie od 2004 czerwiec
21 lat 10 miesięcy 22 dni |
Dodane: 25 października 2013, godz. 23:18:09
Autor zdjęcia: Danuta B.
Rozmiar: 1500px x 1245px
Licencja: CC-BY-SA 3.0
5 pobrań 1790 odsłon 5.87 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Danuta B.
Obiekty widoczne na zdjęciu
 |
oczyszczalnie ścieków
|
MPWiK - przepompownia wody Świątniki
więcej zdjęć (52)
Zbudowano: 1901-1904
Dawniej: Grundwasserversorgung Breslau, Wasserwerk Schwentnig
Zabytek: A/2649/413/Wm z dn. 31.12.1983
W XIX wieku wodę do miejskich wodociągów pobierano prosto z Odry. Z powodu pogarszającej się jakości wody w rzece zdecydowano się na pobór wód z wnętrza ziemi.
W latach 1893-96 przeprowadzono badania geologiczne, a wstępny projekt przepompowni powstał w 1901 r. Został wykonany przez inżyniera Thiema i obejmował:
* maszynownię z pompami do przetłaczania wody z trzema leżącymi maszynami parowymi typu Woolfa, napędzającymi po dwie pompy tłokowe;
* kotłownię;
* skład węgla;
* odżelaziacz systemu Pieffke;
* filtr biologiczny;
* warsztat;
* budynek administracyjny i mieszkalne.
Pierwotnie inżynier zaproponował skromne, proste budynki, władze wodociągów zdecydowały się jednak na bogaty i stylowy projekt architektoniczny. Budynki utrzymano w stylu późnego historyzmu, łącząc neogotyk z secesją i nawiązując do tradycyjnego śląskiego budownictwa wiejskiego.
Na terenach wodonośnych wybudowano do 1904 roku aż 313 studni wód podziemnych (obecnie jest ich 536). Ze studni za pomocą lewarów wodę doprowadzano do przepompowni, a stąd tłoczona była do wieży ciśnień Na Grobli.
W 1906 roku podczas suszy doszło do zanieczyszczenia wody. Konieczność ponownego poboru brudne wody z rzeki wymusiła dalszą rozbudowę ujęć wody oraz budowy systemu nawadniania obszarów wodonośnych wodami rzeki Oława. Po tej inwestycji produkcja wody wynosiła ok. 110 tys. m sześc. na dobę.
Przepompownia była zasilana węglem, przewożonym barkami z Górnego Śląska. W porcie przy ujściu Oławy przeładowywano go na kolejkę wąskotorową, łączącą port z przepompownią.
W latach 70. XX wieku agregaty pompowo-parowe zostały zastąpione przez pompy wirowe. W 1996 r. oddano zaś do użytku nową pompownię, wybudowaną w sąsiedztwie starej, która stała się tylko zabytkiem techniki - wpisano ją do rejestru zabytków w 1983 r. Oryginalny wystrój wnętrz maszynowni oraz jej wyposażenie do dzisiaj pozostały tu w takim stanie, w jakim były w początku wieku.
Zespół przepompowni Wrocław-Świątniki jest wpisany do rej. zabytków pod nr. A/2649/413/Wm z dn. 31.12.1983. Obiekty objęte ochroną konserwatorską to:
- budynek główny stacji pomp Wrocław-Świątniki
- studnie zbiorcze
- odżelaziacz i zbiornik wody czystej
- odolejacz
- zbiornik nieczystości
- budynek wagi pojazdowej
- budynek mieszkalny I
- budynek mieszkalny II
- budynek gospodarczy
- transformator I
- transformator II
- przepompownia
- ogrodzenie z bramą
- wieżyczka odpowietrzająca
Tekst za:
W latach 1893-96 przeprowadzono badania geologiczne, a wstępny projekt przepompowni powstał w 1901 r. Został wykonany przez inżyniera Thiema i obejmował:
* maszynownię z pompami do przetłaczania wody z trzema leżącymi maszynami parowymi typu Woolfa, napędzającymi po dwie pompy tłokowe;
* kotłownię;
* skład węgla;
* odżelaziacz systemu Pieffke;
* filtr biologiczny;
* warsztat;
* budynek administracyjny i mieszkalne.
Pierwotnie inżynier zaproponował skromne, proste budynki, władze wodociągów zdecydowały się jednak na bogaty i stylowy projekt architektoniczny. Budynki utrzymano w stylu późnego historyzmu, łącząc neogotyk z secesją i nawiązując do tradycyjnego śląskiego budownictwa wiejskiego.
Na terenach wodonośnych wybudowano do 1904 roku aż 313 studni wód podziemnych (obecnie jest ich 536). Ze studni za pomocą lewarów wodę doprowadzano do przepompowni, a stąd tłoczona była do wieży ciśnień Na Grobli.
W 1906 roku podczas suszy doszło do zanieczyszczenia wody. Konieczność ponownego poboru brudne wody z rzeki wymusiła dalszą rozbudowę ujęć wody oraz budowy systemu nawadniania obszarów wodonośnych wodami rzeki Oława. Po tej inwestycji produkcja wody wynosiła ok. 110 tys. m sześc. na dobę.
Przepompownia była zasilana węglem, przewożonym barkami z Górnego Śląska. W porcie przy ujściu Oławy przeładowywano go na kolejkę wąskotorową, łączącą port z przepompownią.
W latach 70. XX wieku agregaty pompowo-parowe zostały zastąpione przez pompy wirowe. W 1996 r. oddano zaś do użytku nową pompownię, wybudowaną w sąsiedztwie starej, która stała się tylko zabytkiem techniki - wpisano ją do rejestru zabytków w 1983 r. Oryginalny wystrój wnętrz maszynowni oraz jej wyposażenie do dzisiaj pozostały tu w takim stanie, w jakim były w początku wieku.
Zespół przepompowni Wrocław-Świątniki jest wpisany do rej. zabytków pod nr. A/2649/413/Wm z dn. 31.12.1983. Obiekty objęte ochroną konserwatorską to:
- budynek główny stacji pomp Wrocław-Świątniki
- studnie zbiorcze
- odżelaziacz i zbiornik wody czystej
- odolejacz
- zbiornik nieczystości
- budynek wagi pojazdowej
- budynek mieszkalny I
- budynek mieszkalny II
- budynek gospodarczy
- transformator I
- transformator II
- przepompownia
- ogrodzenie z bramą
- wieżyczka odpowietrzająca
Tekst za:
ul. Świątnicka
więcej zdjęć (175)
Dawniej: Schwentniger Strasse, Schwentnig Wasserwerk