starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 6 głosów | średnia głosów: 5.45
Skomentuj zdjęcie
Arkadiusz K. (Arro)
+2 głosów:2
W wysokim budynku - przy lewej krawędzi zdjęcia - mieścił się Ośrodek Zmechanizowanych Obliczeń, zajmujący się m. in. statystyką przewozu ładunków, kontrolą przewoźnego i obliczaniem należności przewozowych, statystyką przewozów tranzytowych itp. Obiekt został przemianowany na Ośrodek Informatyki Kolejnictwa. Dziś jest siedzibą PKP Informatyka. Budynek postawiono w latach siedemdziesiątych XX wieku.
2013-11-13 10:09:15 (12 lat temu)
Korekta przypisania, znaczniki.
2022-03-24 05:01:00 (4 lata temu)
Na stronie od 2004 sierpień
21 lat 8 miesięcy 16 dni
Dodane: 11 listopada 2013, godz. 18:46:23
Autor zdjęcia: bonczek_hydroforgroup
Rozmiar: 1200px x 645px
3 pobrania
1937 odsłon
5.45 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia bonczek_hydroforgroup
Obiekty widoczne na zdjęciu
dworce
Architekt: Henryk Marconi
Zbudowano: 1858-04-05
Dawniej: Stacja Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej
Zabytek: 15/99 z 30.06.1999r.

Stacja kolejowa Sosnowiec Główny – jedna z najważniejszych w województwie śląskim, usytuowana w centrum miasta, posiada według klasyfikacji PKP najwyższą kategorię Premium. 



W dniu 25 listopada 1838 zostało powołane Towarzystwo Drogi Żelaznej Warszawsko-Wiedeńskiej, które rozpoczęło budowę linii kolejowej łączącej 

https://pl.wiki...Wiede%C5%84ski"
>Warszawę z https://pl.wiki...snowiec_Maczki"
>Granicą (obecnie Sosnowiec Maczki; pierwotnie planowano ukończenie linii w Niwce). Budowę, mimo kłopotów organizacyjno-finansowych, ukończono etapami pod Zarządem Drogi Żelaznej Warszawsko-Wiedeńskiej w dniu 5 kwietnia 1848, kiedy to oddano do użytku odcinek Ząbkowice – Granica. Pomysł połączenia sieci Kolei Górnośląskiej i Warszawsko-Wiedeńskiej przez Sosnowiec pojawił się już w 1854 ze względu na duże natężenie istniejącego szlaku przez Granicę, który prowadził dalej do Cesarrstwa Austii. W wyniku porozumienia obydwu spółek w czerwcu 1858 rozpoczęto budowę połączenia obu sieci kolejowych (odcinek Ząbkowice – Szopienice przez Sosnowiec). Miało to na celu skrócenie czasu podróży między Rosją a Prusami. Po zakończeniu prac, na odcinku Sosnowiec – Szopienice 24 sierpnia 1859 uroczyście otwarto połączenie między Ząbkowicami a Katowicami. Po uruchomieniu połączenia większość ruchu towarowego zamiast przez Maczki kierowano przez Sosnowiec i dzięki temu w 1868 stacja w Sosnowcu przyjmowała 25 razy więcej towarów oraz 3 razy więcej pasażerów niż stacja Granica.



Stacja powstała w ówczesnej wsi Sosnowice jako duża stacja graniczna z komorą celną i obiektami technicznymi. 



Powstanie stacji dało początek szybkiemu rozwojowi Sosnowca, dzięki czemu wokół niej powstały obiekty użyteczności publicznej (banki, hotele i placówki handlowo-usługowe) oraz obiekty mieszkalne, co sprawiło że Sosnowiec w 1902 otrzymał prawa miejskie od cara Mikołaja.



Stacja stanowi obecnie głowny węzeł kolejowy, z którego linie odchodzą w kierunku Katowic, Warszawy Centralnej oraz Tunelu, a odjeżdżają pociągi wszystkich kategorii, w tym 

https://pl.wiki...Linie_Kolejowe">Twoich Linii Kolejowych i https://pl.wiki...ress_InterCity">Express InterCity oraz międzynarodowe.



W roku 2021 stacja obsługiwała ok. 2700 pasażerów na dobę.



 


Dawniej: Kolej warszawsko-wiedeńska
Kolej Warszawsko-Wiedeńska – linia kolejowa o długości 319,031 km, łącząca Warszawę z Katowicami.

Projekt budowy linii kolejowej z Warszawy do granicy z zaborem austriackim powstał już w 1835. Ponieważ ze stacji Granica w miejscowości Maczki (obecnie dzielnica Sosnowca), leżącej nad granicą zaborów, projektowany szlak miał się łączyć z linią kolejową przez Kraków do Wiednia, projektowana linia otrzymała nazwę: Droga Żelazna Warszawsko-Wiedeńska. Trasę przeprowadzono według projektu inż. Stanisława Wysockiego.

W pierwszym roku funkcjonowania kolei (1845) przewieziono 143 600 pasażerów i 143 300 cetnarów towarów. Tabor kolejowy wówczas składał się z 8 lokomotyw parowych (opalanych drewnem), 58 wagonów osobowych i 62 towarowych. W 1848 liczba lokomotyw sięgnęła już 35, wagonów osobowych 87 i towarowych 312.

Kolej poddawana była stałej modernizacji technicznej, łącznie z rozwojem techniki kolejowej. Od 1859 parowozy opalano węglem. W latach od 1860 do 1880 ułożono drugi tor od Warszawy do Ząbkowic. W 1890 liczba lokomotyw sięgnęła 287, wagonów osobowych 432 i towarowych 8718; liczba przewiezionych pasażerów sięgnęła 2,5 miliona, a ładunków 2,7 miliona ton. Do 1901 lokomotywy dla kolei warszawsko-wiedeńskiej kupowano w fabrykach zachodnioeuropejskich, dopiero po tej dacie używano lokomotyw rosyjskich, jednakże różniących się szerokością toru.

Łącznie z budową kolei, w Warszawie w 1845 zbudowano okazały gmach Dworca Wiedeńskiego, projektu arch. Henryka Marconiego. Dworzec nie zachował się do dzisiejszych czasów; w jego miejscu znajduje się obecnie stacja metra "Centrum". W Warszawie umiejscowiono też Warsztaty Główne kolei. W 1875 otwarto Szkołę Techniczną Drogi Żelaznej Warszawsko-Wiedeńskiej.

W latach 1857-64 kolej była dzierżawiona przez spółkę niemiecką, poza tym okresem pozostawała w polskich rękach. W 1912 Droga Żelazna Warszawsko-Wiedeńska została upaństwowiona przez rząd rosyjski. Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę, została włączona do systemu kolei polskich.

Źródło - wikipedia
Linie kolejowe w Polsce
więcej zdjęć (10)