Bracia Łopieńscy – istniejąca w Warszawie od 1862 roku firma rodzinna z siedzibą przy ul. Hożej 55, specjalizująca się w produkcji wyrobów z brązu, srebra i metali szlachetnych. Wyroby przedsiębiorstwa Bracia Łopieńscy w okresie międzywojennym uznawane były za jedne z najlepszych na polskim rynku, czego potwierdzeniem były uzyskane nagrody na wystawach w kraju i za granicą, m.in. w 1894 we Lwowie, w 1929 w Poznaniu i w 1925 na Wystawie światowej w Paryżu.

Ważną częścią działalności firmy było odlewnictwo rzeźb, medali i pomników. Projektantem wielu wyrobów firmy był malarz Jan Strzałecki, swoje dzieła odlewali tam także m.in. Xawery Dunikowski, Cyprian Godebski, Henryk Glicenstein, Stanisław Jackowski, Antoni Kurzawa, Konstanty Laszczka, Antoni Madeyski, Czesław Makowski, Ludwika Nitschowa, Andrzej Pruszyński, Jan Raszka, Pius Weloński i Edward Wittig. Po II wojnie światowej w zakładzie braci Łopieńskich odtwarzano m.in. zniszczone pomniki Warszawy.

Tradycje przedsiębiorstwa kontynuuje Pracownia Sztuki Dekoracyjnej d. Bracia Łopieńscy przy ul. Poznańskiej 24.

https://pl.wiki...1opie%C5%84scy"

Hoża przebiega od ul.Mokotowskiej do Chałubińskiego. W XVIII wieku ulica przecinała sady, tak zdrowe i hoże, że dały nazwę ulicy.Dawna droga narolna biegnąca wzdłuż północnej granicy włók wójta warszawskiego. W 1766 utworzono przy niej 17 posesji przeznaczonych pod zabudowę i część drogi zamieniono na ulicę nazwaną w 1770 Hożą. Nazwa pochodziła od licznych "hożych" ogrodów ciągnących się poza domami oraz wzdłuż ulicy po obu jej stronach. W końcu XVIII w. przy Hożej stał 1 dom murowany, 9 dworków drewnianych, browar i pałacyk kupca i bankiera Klemensa Berneaux wybudowany w 1790 (arch. S. B. Zug) z gorzelnią, młynem końskim i obszernym ogrodem sięgającym do Kruczej. W 1827 ówczesny właściciel pałacyku Samuel Fraenkiel urządził w nim apreturę wielkiej fabryki sukna. W 1860 kolejny właściciel pałacyku Leopold Kronenberg wybudował przy przeciwległym narożu Hożej i Marszałkowskiej zespół zabudowań fabryki tytoniowej sięgający wzdłuż Hożej do Wielkiej (ob. Poznańskiej). Ok. 1872 przeprowadzono nowy odcinek Hożej od Wielkiej do ul. Teodora (ob. Chałubińskiego). W tym czasie pod nr 23 istniał Ogród Zoologiczny. W 1897 zburzono pałacyk Kronenbergów i rozparcelowano ogród wycinając starodrzew. Na jego miejscu przeprowadzono ul.Sadową tworząc między nią i Hożą szereg działek budowlanych, które ok. 1900 zabudowano kamienicami. Jedna z nich, ozdobiona figurą husarza, stanęła na miejscu pałacyku przy rogu Hożej i Marszałkowskiej. W 1902 rozebrano ostatni dworek XVIII-wieczny przy Hożej. Intensywna zabudowa Hożej przypada na lata 1910-1913; ok. 1925 wybudowano Zakład Fizyki UW (pod ob. nr 69). W 1944 zabudowa Hoża została w znacznej części zniszczona. W latach 1947-1949 przy rogu Hożej i pl.Trzech Krzyży wybudowano gmach Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego (PKPG), w którym znalazło się również kino "Pod Kopułą". Ok. 1950 przy rogu H. i Chałubińskiego wzniesiono zespół gmachów Min. Komunikacji (arch. B. Pniewski). W latach pięćdziesiątych przy Hożej na odcinku między Poznańską i Emilii Plater spółdzielnia "Społem" wybudowała szereg domów. Pod numerem 53 swoją siedzibę mają Siostry Rodziny Maryi, które w grudniu 2008r. otworzyły tu "Okno życia". Jest to miejsce, gdzie matka znajdująca się w trudnej sytuacji życiowej może bez konsekwencji prawnych zostawić noworodka. Tutaj zostanie mu zapewniona opieka i pierwsza pomoc, a o dalszym jego losie będzie decydował sąd i ośrodki adopcyjne. Jest to kontynuacja działalności ks. Gabriela Piotra Boduena, który prowadził sierociniec i dom opiekuńczy.

Źródło: