Od początku istnienia osadnictwa na terenie Cieszyna ceremoniał pogrzebowy oraz miejsca pogrzebów zmieniały się wielokrotnie. Ofiary chorób zakaźnych, polegli w wyniku działań wojennych bądź zmarli śmiercią naturalną byli grzebani na terenie miasta. W zależności od stanu i pochodzenia, miejscem takim mogły być krypty w kościołach ( dla zamożnych ) bądź groby ziemne w różnych miejscach miasta, często w bezpośrednim sąsiedztwie budynków mieszkalnych. Najczęsciej jednak cmentarze lokalizowane były w bezpośrednim sąsiedztwie kościołów.
Najstarszym miejscem pochówku jest teren wokół rotundy na Górze Zamkowej, a po lokacji miasta w XIII wieku powstaje cmentarz wokół kościoła św. Marii Magdaleny, który w średniowieczu znajdował się na obecnym Placu Teatralnym. Poza średniowiecznym miastem zbudowany został kościół oo. Dominikanów ( obecny kościół parafialny ), miejsce pochówku cieszyńskich Piastów. Przed kościołem, na placu św. Krzyża, mieścił się przyklasztorny cmentarz dla dobroczyńców klasztoru.
Od czasów średniowiecza funkcjonował w Cieszynie szpital dla ubogich przy kościele św. Jerzego, z cmentarzem, który zamknięty został w 1901 roku. Na cmentarzu tym od wieków chowano zasłużonych dla miasta, bogatych i ubogich, nieznanych z imienia.
Przy ul Michejdy, pomiędzy kościołami Bonifratrów i św. Trójcy znajdował się od XVI wieku cmentarz epidemiczny, zlikwidowany w 1883 roku. Był najładniejszym cmentarzem z nagrobkami i epitafiami znanych cieszyniaków, m.in. ks. Leopolda Szersznika.
Powstały na początku XVIII wieku Kościół Jezusowy również posiadał swój cmentarz, zamknięty w 1887 roku, którego pozostałości zachowały się w bezpośrednim sąsiedztwie kościoła.
Siostry Elżbietanki, rezydujace przy Rynku do początku XX wieku, posiadały tam własny cmentarz, czynny do 1883 roku.
W 1887 roku powstał cmentarz ewangelicki przy ul. Bielskiej.
W pewnej odległości od miasta zlokalizowane zostały cmentarze żydowskie - stary, założony w XVII wieku i nowy, otwarty w 1907 roku.
Mimo istnienia wielu miejsc grzebalnych, rozwój urbanistyczny Cieszyna i rosnąca liczba mieszkańców, zmusiły władze komunalne do założenia nowego obszernego cmentarza komunalnego. Wybrano teren oddalony znacznie od zabudowań miejskich z uwagi na istnijące już wówczas przepisy sanitarne oraz możliwość dalszej rozbudowy.
Cmentarz Komunalny założony został w 1891 roku na planie wydłużonego nieregularnego wieloboku. Autorami planu najstarszej części cmentarza byli dwaj inżynierowie miejscy - Leonard Hulek i Markus Dalf. W latach 1970 i 1990 cmentarz został poszerzony w kierunku północnym; autorami projektu rozbudowy w 1993 roku byli arch. Małgorzata Tyrna i Zbigniew Huczała.
Opracowano na podstawie publikacji "Cmentarz Komunalny w Cieszynie", Irena Kwaśny, Renata Karpińska, wyd. Biuro Promocji i Informacji UM w Cieszynie, Cieszyn 2009.
