Strona wschodnia
Obejmująca numery od 29 do 41 strona wschodnia, niegdyś określana jako Strona Zielonej Trzciny (niem. Grüne-Rohr-Seite), znajduje się naprzeciw głównej elewacji Ratusza.

Rynek 29 Pod Złotą Koroną w tym miejscu stała niegdyś renesansowa kamienica Pod Złotą Koroną z 1523-1528, w 1908 zastąpiona domem towarowym o ukośnie wycofanej linii zabudowy, któremu w latach 50. XX w. przydano nieproporcjonalną pseudohistoryczną elewację nawiązującą do pierwotnej.
Rynek 30 Kamienica Stary Ratusz
Rynek 31-32 dom towarowy braci Barasch (obecnie Feniks) projektu Georga Schneidera, secesyjny z 1904 r.
Rynek 33 dawny bank E. Heimanna z 1794 r.
Rynek 34 Kamienica Pod Złotą Gwiazdą
Rynek 35
Rynek 36-37
Rynek 38 Pod Złotą Kotwicą
Rynek 39-40 dom towarowy firmy Louis Lewy projektu Leona Schlesingera z 1904 r.
Rynek 41 Kamienica Pod Złotym Psem powstała dopiero w 1994 według projektu Macieja Małachowicza jako ostatni odbudowany dom w Rynku.
Źródło:

Nazwę Zielonej Rury ta część Rynku zawdzięcza studni która pierwotnie znajdowała się na wprost kamienicy nr 35. Ze studni tej wypływała woda zzieleniałą rurą. Studnia ta właśnie dzięki temu kolorowi rury miała nazwę Studni Zielonej Rury.

Tramwaje "Zeppelin" [Z 12]
Numery taborowe SSB: 1402-1423


W 1912 r. w związku z budową Hali Stulecia spółka Städtische Straßenbahn Breslau zakupiła 22 wagony motorowe wyprodukowane w zakładach Christoph & Unmack w Niesky na Łużycach. Otrzymały numerację taborową w zakresie 371-392. Po reorganizacji SSB
otrzymały nową numerację 1402-1423. Ich podstawowe wymiary wynosiły 10 280 mm długości, 2 180 mm szerokości, 3 230 mm wysokości i 2 730 mm rozstawu kół. Posiadały otwierane do wewnątrz szerokie dwuskrzydłowe drzwi, co spowodowało zmniejszenie przedziału pasażerskiego i liczby miejsc siedzących do 19 i 25 stojących. Były to pierwsze we Wrocławiu tramwaje zabudowanymi pomostami, dzięki czemu zarówno motorniczowie, jak i pasażerowie nie byli zdani na łaskę warunków atmosferycznych. Kabina pasażerska z 4 oknami i dach ze świetlikiem (tzw. Oberlicht).
Ze względu na kształt pomostów wagonu zbliżony wyglądem do gondoli niezwykle popularnych w tym czasie sterowców, wrocławianie nazywali je potocznie „Zeppelinami”.
Od 1936 roku tramwaje zeppelin przebudowywano na wagony doczepne ( otrzymały wtedy nr 3090-3111), które były jeszcze użytkowane po wojnie.

Pierwszy tramwaj konny we Wrocławiu wyjechał na trasę w lipcu 1877 r., natomiast pierwszą linię elektryczną uruchomiono w czerwcu lub lipcu 1893 r.

Otwarte wagony doczepne ex BSEG i ESB różnych typów [B 01]
Numery taborowe SSB: 3602-3743, 3812-3843, 3901-3922

W latach trzydziestych SSB eksploatowało ok. 200 różnych typów wagonów doczepnych z otwartymi platformami. Były to wozy z lat 1900-1911 odziedziczone po przedsiębiorstwach BSEG i ESB. Ich boczne numery zawierały się w granicach 3602-3922.
Część wagonów (nr 3901-3922) została w 1940 roku złomowana.

Rynek we Wrocławiu (niem. Großer Ring in Breslau) – średniowieczny plac targowy we Wrocławiu, obecnie centralna część strefy pieszej. Stanowi prostokąt o wymiarach 205 na 175 m[1]. Jest to jeden z największych rynków staromiejskich Europy. Zabudowę otaczającą Rynek stanowią budynki pochodzące z różnych epok historycznych. Centralną część Rynku zajmuje blok śródrynkowy, składający się z Ratusza, Nowego Ratusza oraz licznych kamienic. Rynek tworzy układ urbanistyczny wraz z przekątniowo przyległymi placem Solnym oraz placem wokół kościoła św. Elżbiety. Do Rynku prowadzi 11 ulic – po dwie w każdym narożniku (Świdnicka, Oławska, E. Gepperta (Zamkowa), Ruska, św. Mikołaja, Odrzańska, Kuźnicza, Wita Stwosza), ponadto przebity w XIV lub XV w. Kurzy Targ po stronie wschodniej oraz wąskie ul. Więzienna i Przejście św. Doroty.

Rynek powstał w związku z lokacją Wrocławia, wedle nowszych badań już za czasów Henryka Brodatego, między 1214 a 1232. Starsze publikacje twierdziły, że powstał dopiero w czasie powtórnej lokacji w 1241-1242. Z biegiem czasu wokół Rynku powstały kamienice patrycjatu, a około połowy XIV wieku utworzyły ciągłe pierzeje i nastąpiło utrwalenie podziałów własnościowych.

W XIX w. przez Rynek poprowadzono linie tramwaju, najpierw konnego, a później także elektrycznego. Tramwaje kursowały przez Rynek do połowy lat 70. zeszłego stulecia, gdy przeniesiono je na Trasę W-Z. W latach 1996-2000 wyremontowano nawierzchnię Rynku, ostatecznie zamykając ruch samochodowy po jego wschodniej stronie, jak również odnowiono większość elewacji.

Przy Rynku znajduje się obecnie 60 numerowanych posesji, przy czym niektóre budynki posiadają kilka numerów. Podziały działek przebiegają najczęściej inaczej niż dawne podziały lokacyjne, na skutek wtórnych podziałów i scaleń. Każda działka posiada również swoją historyczną nazwę, zwykle związaną z atrybutem umieszczonym niegdyś na elewacji kamienicy lub losami miejsca, np. Pod Gryfami, Pod Błękitnym Słońcem, Stary Ratusz.

Źródło: